Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Yunus Emre gibiyim, yanar içim göynür öz,
Gök ekinken zamansız derildi Başak’ımız.
Kadriye’nin Yalçın’ın yüreğini yaktı köz,
Amansız hastalıkla vuruldu Başak’ımız.

Güzel kentler düşleyen başarılı mimardı,

İnanınca oluyor, çok şükür kanatlandık,
Semaya çıkmak için tulpar gibi atlandık.
İmanımız kavidir zorluklara katlandık;
Ekonomi güçlendi şahlanıp uçacağız,
Bak burası önemli, refahı içeceğiz.

Elleri tutulmasın özgürce yazanların,
Basın özgür olmazsa düşünce özgür olmaz.
İletisi ulaşsın zekice çizenlerin,
Sözcük çizgi yarışır çirkinlik gizli kalmaz.

Halk adına her şeyler dürüstçe sorgulansın,

Tetik çeken parmaklar, kalem tutan elleri,
Alçakça planlarla pusularda kırıyor.
Halk düşmanı olanlar susturuyor dilleri,
Namuslu insan için tuzakları kuruyor,

Halkının dertlerini yüreğinde duyan var,

Mehmet Ali Kışlalı, Ahmet Taner Kışlalı,
Mahmut Tankut Kışlalı kuzeni Hıncal Uluç.
Gazeteci geni var, hocası bir Kışlalı,
Sporun, siyasetin yazanı Hıncal Uluç.

Televizyon, radyoda ve yazılı basında,

Yaşlandıkça yüreğim yoruldu, yufkalaştı,
Can özümden kırıldım, her şeye ağlıyorum.
Dökülen gözyaşının seli bana ulaştı,
Bir göl gibi duruldum, her şeye ağlıyorum.

Narinler öldürüldü acısı beni yaktı,

Ağalık köylünün başına bela,
Yediği lokmayı sayar ağası;
Dayağa, zılgıta olur müptela,
Verir ona her gün ayar ağası.

Kimi ağa hırsız, kaypak, yalancı,

Ormanlar hödüklerden tırsıyor günümüzde,
Tatillerde bunlardan her kötülük beklenir.
Ağaçlara ad yazar utanmaz önümüzde,
Bıçağıyla yeşilin üstüne çöreklenir.

Hödük piknik yaparsa ‘kıçıyla çam devirir’,

Montofon ineğin al senin olsun,
Sütlerin içinde boğul Hollanda.
Verin lalemizi vazoda solsun,
Yaptığınız dostluk değil Hollanda.

Misafire karşı kibar ol biraz,

Eline, diline, beline hâkim,
O bir coşkun ırmak seline hâkim;
Kendinde aramış ne aramışsa,
Hacı Bektaş Veli haline hâkim.

Türklüğün vicdanı, inanç ışığı,