Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Dilerim kimseler habersiz kalmaz,
Gazeteci halka haber salandır.
Gerçeği bilmeyen tam yetkin olmaz,
Gazeteci halkı yetkin kılandır.

Fikir özgürlüğü yayandır basın,

Elleri tutulmasın özgürce yazanların,
İletisi ulaşsın zekice çizenlerin.
Gazeteci çalışsın, onurlu işi olsun,
Yuvası bozulmasın, tertibi bozanların.

Halk adına her şeyi dürüstçe sorgulasın,

Peşinde olmuştu hep haberlerin,
Mesleğe yanıktı Sabri Canbeyli.
Okul arkadaşı İzzet Kezer’in,
Katline tanıktı Sabri Canbeyli.

Adliye, sporda sözü geçendi,

Mektepli değil ama, doğuştan gazeteci,
Çocukluktan bu yana yazıyor Saygı Öztürk.
Araştırıp bu kimdir, bu nasıldır, bu neci,
Yerelden ulusala uzuyor Saygı Öztürk.

Oyulmamış kabağın içini görüp yazar,

Yürekte olmasın sızı yeter ki,
Aldığı yaraya alışır gazi.
Kıymet bilmez tutum öyle beter ki,
İsyan etmemeye çalışır gazi.

Yarası onurdur canını sıkmaz,

Atatürk demeye dilin varmazsa,
Gazi deyip, Kemal deyip kıvırma.
Atatürk sevgisi kalbe girmezse,
Zamanın ruhuna uyup kıvırma.

Atatürk’ü bilir çocuğa sorsan,

Gazi Mustafa Kemal soyu Karamanlıdır,
Adını ilkokuldan silen Karamanlı mı?
Yunus Emre Türkçesi ABC’yle canlıdır,
Arap harfini uygun bulan Karamanlı mı?

Atatürk’e düşmanlık Karaman’a yakışmaz,

Yüzyılın en iyi beyin cerrahı,
Dermanlar verendi Gazi Yaşargil.
Umuda bağladı eyvahı, ahı,
Gönüle girendi Gazi Yaşargil.

Diyarbakır Lice toprağındandı,

Yaşadığım yıllardan çok güzel dersler aldım,
Öğrenme hevesiyle geçti gitti bu yıllar.
Yarışlara girmedim bilerek arka kaldım,
Layık olduğum yere seçti gitti bu yıllar.

Sevdiğime kavuştum, çocuklarla mutluyum,

Güzel bağrında yara açtı orman yangını,
Pembecik alev aldı renkleri kara şimdi.
Evlerin, seraların bulmalıdır dengini,
Üreten köylülerin düşmüştür dara şimdi.

Yüreğimiz tutuştu canlıların inlerken,