Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Muktedirden umudu kesen belli oluyor,
Dalkavukluk yapanlar eğlemekten vazgeçti.
Daha dün gak guk derken susan belli oluyor,
Dili bir yere kaçtı, yağlamaktan vazgeçti.

Anketleri gördükçe bozuldu keyfin süsü,

Muktedire bağlıdır, O’na göre dönüyor,
Bu basit olay değil, döneklerin işi zor.
Kim muktedir olursa uçağına biniyor,
Bu gezi bal ay değil, döneklerin işi zor.

Siyaset değiştikçe değişmek zorundadır,

Sömürü aracı o hain paket,
Ellerini sürme, açma be dostum.
Zehirsiz, tertemiz hayatı hak et,
Ölümü bilerek seçme be dostum.

Hayatı karartır lanet sigara,

Sultan Süleyman’a kalmadı ama,
Trump gibilere kaldı bu dünya.
Güçlüler güçsüze saplıyor kama,
Emperyaliste ram oldu bu dünya.

Zenginler bebenin kanını içti,

Ülke yolgeçen hanı gibi oldu ne tekim,
Mülteciler burada fırsatları kolluyor.
Dünyaya kucak açtık, artıyor bizde çekim,
Komşu aç yurttaşını hızla bize yolluyor.

Afrikalı hoş geldi, tezgâhı İstanbul’da,

Ömrünü Karaman’a adayan bilge idi,
Çok eserler üreten Durmuş Ali Gülcan’dı.
Yunus Emre kökeni Karaman’dadır dedi,
Belgelerle direten Durmuş Ali Gülcan’dı.

Karaman tarihine ışık tutup bakardı,

Durmuş Gülçiçek’i rüyamda gördüm,
Yüzüme bakmaya çekiniyordu.
Ankara’da idi, halini sordum,
Kötülük edenden yakınıyordu.

Yine heybetliydi, Herkül’dü yine,

‘Eden bulur’demişler, nelere tanık oldum,
Hayatımda sınadım, mutlaka eden bulur.
Haklıyı savunmadım, sonunda sanık oldum,
Karakolda tünedim, mutlaka eden bulur.

Masumu üzmüş isem, beynim, dilim ağrıyor,

Birer birer gidiyor Anadolu sesleri,
Sonsuzluğa erkenden göçtü Edip Akbayram;
Çok güzel sedaların kesildi nefesleri,
İyi ki bu dünyadan geçti Edip Akbayram,

Geleceğe umudu taşıyan sanatçıydı,

Tanrı’nın kitabında ilk emir ‘oku’ olmuş,
Öğrenmek için akan ter olmalı eğitim.
İlim, irfan kazanan gerçeği, Hakkı bulmuş,
Karanlık aydınlatan nur olmalı eğitim.

Tarikat şeyhlerine kulluğu öğretmesin,