Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Bahçıvan heykeltıraş dahi Yusuf Çamalan,
Doğaçlama yontuyor taşları vura vura.
Sanki özü Hitit’ten, Asur, Sümer’den kalan,
Gittikçe gelişiyor mayası dura dura.

Çekiciyle severek taşlara ruh veriyor,

Gündeme oturdu kalkmak bilmiyor,
Sanki yırtık dondan çıktı bu Barak.
Gelmişten geçmişten hiç ders almıyor,
Kara bulut gibi çöktü bu Barak.

Bizim köyde muhtar gibi davranır,

Emperyalist ülke savaşı ister,
Halkta buna karşı duruş olmalı.
Silah tüccarına tavrını göster,
Zalimi yadsıyan görüş olmalı.

Zorunlu değilse bir ülke için,

Yetmiş iki millet ile,
Karışmalı barış için.
Eğer düşman olsa bile,
Görüşmeli barış için.

Yurtta barış dünyada da,

Yediden yetmişe hayranı olduk,
Sevgi mayasında öz Barış Manço.
Ezginin hasını biz Onda bulduk.
Gönül pınarında göz Barış Manço

Sarı Çizmeli Mehmet Ağa da deriz

Hakkı çiğneyerek korku salsanız,
Hakları savunan görüş susmuyor.
Halkı aldatarak yetki alsanız,
Halktan yana olan duruş susmuyor.

Yalanlara yalan katmak yetmiyor,

Zorunluluk yok ise savaş bir cinayettir,
Dünya güvenli olur barıştan yana olsak.
Sevgi, dostluk, kardeşlik ne güzel inayettir,
Barışı ilke bilen görüşten yana olsak.

İnsanlar eşit olsa savaş çanı çalmazdı,

Yunus Emre gibiyim, yanar içim göynür öz,
Gök ekinken zamansız derildi Başak’ımız.
Kadriye’nin Yalçın’ın yüreğini yaktı köz,
Amansız hastalıkla vuruldu Başak’ımız.

Güzel kentler düşleyen başarılı mimardı,

Yeni yılda karar aldım,
Ben haddimi bileceğim.
Herkes gibi yandaş oldum,
Ben haddimi bileceğim.

Müjdat, Metin had bilmedi,

İyiyi, doğruyu öğrendiğimde,
Duygumu uçuran yelimdir şiir.
Acılar duyup da uğrandığımda,
Gözden akıttığım selimdir şiir.

Dosta sevgi, saygı sunup yazdığım,