Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Çocuklara yüklendik koronalı günlerde,
Oğlumuz, gelinimiz bizim için yoruldu.
Kızımız, damadımız riske girdi önlerde,
Sağlıkta emek verdi, çok yaralar sarıldı.

Zorunlu ayrılıklar hasretler döktü bazen,

Eşitlik, özgürlük için çalıştı,
Gönüllü yoruldu Behice Boran.
Sosyal demokrasi böyle gelişti,
Emeğe sarıldı Behice Boran.

İşçi partisinde genel başkandı,

Özelleştirildi Tank Palet, Seka,
Milli olan düştü kurulan faka.
Beka diye diye çırpınıyoruz,
Sanki birileri yapıyor şaka.

İthalat yaparak atarız caka,

Bekir Coşkun basında parlayan bir ışıktı,
Aydınlatan gücünü kısmayı düşünmedi.
Atatürk’ün izinde özgürlüğe âşıktı,
Ondan başka bir ize basmayı düşünmedi.

İşinden olsa bile kalemini satmadı,

Bekir Coşkun ustanın her yazdığı okunur,
Bilince ışık verir, yüreklere dokunur.
Atatürk’ün izinden ayrılmadan yürüyor,
Ne geri adım atar, ne sözünü sakınır.

İşinden olsa bile kalemini satmadı,

Bekir Sıtkı Erdoğan’ı,
Ananlar arasındaydık.
Mezarında saygıları,
Sunanlar arasındaydık.

Karaman’da var dostları,

Karaman'ın kadınları gün yapar,
En değerli sunumları batırık.
Çaktırmadan sıkmasını er kapar,
Yapar yapmaz hanımları batırık.

Batırığın has maddesi düğüdür,

Obama, Tramp’a mektup yazmıştık,
Umutlu bir yanıt gelmedi Baydın.
Tramp azarına ne çok kızmıştık,
Bak gördün yanına kalmadı Baydın.

Obama beyzbollu sopa gösterdi,

Halktan yana olan riskler içinde,
Reklam mesajını çaktı Bay Kemal.
Ölüm cezası var demek suçunda,
Canını dişine taktı Bay Kemal.

Ayağı önüne mermi attılar,

Ankara’dan İstanbul’a yürüdün,
Halk önüne düşüyorsun Bay Kemal.
Dile taktın adaleti sürüdün,
Sen haddini aşıyorsun Bay Kemal.

Düzene karşıysan seni sevmeyiz,