Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Çiftçi çocuğuyum tarlada izim,
Anam, babam birlik çalışıyorduk.
Toprağımız yoktu öyle çok bizim,
Yarıcı yöntemle bölüşüyorduk.

Bütün sermayemiz pullukla attı,

Sorgular başlayınca suçlu ümmi* kesilir,
Feraset* göz yumsa da bunu izanlar* bilir.
Olur olmaz boyuna çok yaftalar asılır,
Öfkeli nutuk atıp, bunu kızanlar bilir.

Hakim hakkı çiğ verir, hukuku kaynatmazsa,

Kuklalara bakarak herkes bir hoş oluyor,
İnsan merak ediyor, ipler kimin elinde.
Ortalıkta bir düğün, kimler tefi çalıyor,
Damat kalktı oynadı sıra şimdi gelinde.

Eğlenenler coşkulu, dışarda ağlayanlar,

Her şey güzel olsun diye,
Koşanları unutmayız.
Açıp kalbini sevgiye,
Coşanları unutmayız.

Hak, hukuk, adalet niçin,

Bir hoyrat rüzgâr esti, bahçe tarumar oldu,
Yaşamın baharında kaç tomurcuk gül soldu.
Çiçekler arasında elvan elvan açmadan,
Gezi Parkı içinde Berkin Elvan kayboldu.

Yunus Emre gibiyim, 'yanar içim, göynür öz'

Kadın cinayetleri ulusun yüz karası,
Dolmuşa yalnız bindi bir kadın öldürüldü.
Yıllardır sarılmıyor cehaletin yarası,
Canilik ruha sindi bir kadın öldürüldü.

Sapıklar özgür ise eli kana bulaştı,

‘Olmaz olmaz’, demeyin, neler oldu görseniz,
Şeytanlarla, melekler birlikte resim verdi.
Sonra utanırsınız, ‘olmaz bunlar’, derseniz,
Kibirliyle, yalaklar birlikte resim verdi.

Yediveren gül açtı dikenin yamacında,

Soyguncunun ışıkları,
Yanıyorsa bir mum yakın;
Haramlara kaşıkları,
Banıyorsa bir mum yakın.

Kim çalıyor paraları,

Ozan İsa Oğuz ruhun şad olsun,
Birsen Oğuz Erdinç izinde bugün.
Sazıyla, sözüyle yerini alsın,
Yolunda yürüyor kızın da bugün.

Okullu müzisyen notayı bilir,

Deprem vurdu ülkeyi, hepimiz kenetlendik,
El ele veriyoruz, biz bu zoru aşarız.
Kardeşi kurtarmaya tüm ulus niyetlendik,
Umudu görüyoruz, biz bu zoru aşarız.

Kurtuluş Savaşını nasıl başarmış isek,