Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Tanrı’nın kitabında ilk emir ‘oku’ olmuş,
Öğrenmek için akan ter olmalı eğitim.
İlim, irfan kazanan gerçeği, Hakkı bulmuş,
Karanlık aydınlatan nur olmalı eğitim.

Tarikat şeyhlerine kulluğu öğretmesin,

Dış güçler sazları akort ediyor,
Makama dayandık batsın bu dünya.
Uykuya doymadık ömür gidiyor,
Zamansız uyandık batsın bu dünya.

Değişti dünyanın arkası, önü,

Korona yüzünden dinozor olduk,
Evlere saklandık yok sanıyorlar.
Virüsten korunduk, yeni dert bulduk.
Açlıktan ölsek de tok sanıyorlar.

Yaşlısın diyerek arşivlediler,

Sürüde kumpasla sağlandı dirlik,
Avare geziyor tazılar şimdi.
Kurtlar ehlileşti çobanla birlik,
Koyunun sütüne razılar şimdi.

Oğlağa göz dikmiş sakallı teke,

Taşeli Yaylası yiğidiydi O,
Annesiz büyüdü hep çocuk kaldı.
On bir kardeşlerden birisiydi O,
En sondan başladı, koştu ön aldı.

Çocuktan yaşlıya insandı işi,

Üretken bir aydındı, filozof bir mimardı,
Çabasının ülkeye yararını umardı.
Sanat, kültür, mimarlık uzmanı Doğan Kuban,
Yurtseveri besleyen çok güçlü bir damardı.

Aydınlık yaymak için yazmaktan usanmadı,

Bize miras değil emanet doğa,
İhanet edersek sinler* kaybolur.
Atamızdan kalan bahçeye, bağa,
Betonlar dökersek dünler kaybolur.

Doğada ırmak, göl, anıt, höyük var,

Seninle geçen yıllar tükenmesin isterim,
Sonbaharda baharı yaşatansın sevdiğim.
İlk gördüğüm gün gibi değişmedi hislerim,
Mutlulukla ruhumu kuşatansın sevdiğim.

İyi ki doğdun aşka senle başlanmak güzel,

Halkının sağlığını düşünen bir doktordu,
Aydınlık ülke için durmadan kafa yordu.
Kemalizmi savundu Doktor Erdal Atabek,
Atatürk’ün izinde Türkiye istiyordu.

Cumhuriyet yazarı, Kemalizmin eriydi,

Kırmızı görünce saldırır öküz,
Beyaza saldıran zattan korkarım.
Doktora küfürler ağzında sakız,
Dünyayı güldüren zattan korkarım.

Sağlık çalışanı hedefe kondu,