Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Karac’oğlan Torosların yiğidi,
Aşkı şiirlere yazmış dolaşmış.
Mut’ta doğmuş gezgin bir Âşık idi,
Karaman, Konya’yı gezmiş dolaşmış.

Urum ile Şam’ı gören ozandır,

Karadağ Karaman’ın gözetleme kulesi,
Ahtım kaldı orada, zirveye çıkmak ahtım.
Orada düğümlenir tarihin silsilesi,
Araştırıp, çözerek ortaya dökmek ahtım.

Ateşi sönmüş ama, diri bugün ayakta,

Şubat ayı sonunda umutlarım yeşerir,
Karaman’da bu ayda havaya cemre düşer.
Köylerdeki hareket sevincimi taşırır,
Pınarbaşı’nda dolan kovaya cemre düşer.

Hacıbaba Dağında, Karadağ’ın başında,

Kollarını açmış bekler Karaman,
Gurbette yaşamak zor diyen gelsin.
İnsanı insana ekler Karaman,
Orda evim barkım var diyen gelsin.

Karaman’a gelsin tarih özleyen,

Bilgi edinmeyenler fikir öne sürmesin,
Emperyalizmi yurttan süren güçtür Kemalizm.
Bağımsız Türkiye’ye kimse karşı durmasın,
Yedi düvel düşmanı seren güçtür Kemalizm.

Denizde ve karada yolumuz rehindeydi

Rol aldığı filmlerde güldürdü, düşündürdü,
Rolünü oynamadı yaşadı Kemal Sunal.
Şakayla kötülüğü zekice aşındırdı,
Komediyi zirveye taşıdı Kemal Sunal.

Hababam sınıfında İnek Şaban olarak,

Sahneyi, ekranları aydınlatan ışıktı,
Oyuncu, sunucuydu, mesleğine âşıktı.
Talihsiz bir sessizlik yordu Kenan Işık’ı,
Sonsuzluğa göçerken ölüme alışıktı.

Türkçemiz hüzünlüdür, güzel konuşan gitti,

Acaba nereye saklandı kibir,
O yana bir bakın belki ordadır.
Toprağın altında yutmadan kabir,
Bu yana bir bakın belki ordadır.

Kibir kaybolmuştu en son vartada,

Dolaştım Kıbrıs’ı gördüm izleri,
Rumların açtığı yara ortada.
Enosis yapmakmış hınzır gizleri,
Yunan’ın saçtığı para ortada.

Tarihte yapılan yanlışlar vardı,

Uzaklaşmak için gamdan, kahırdan,
Karaman yoluna düşerek gelin.
Ankara, İstanbul, Eskişehir’den,
Hızlı tren ile koşarak gelin.

Mehmet Bey, Atatürk akla gelince,