Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Karaman vilayettir, plakası 70’tir,
Konya’ya bağlı değil, ilçeliği bitmiştir.
Tarihteki kökleri derinlere gitmiştir;
Mehmet Bey’den emanet Türkçe dilimiz bizim,
Uygarlığın merkezi olmuş İlimiz bizim.

Sayın Valim Taşkale size hayran olmuştur,
Atatürk Evi için teşekkür ediyorlar.
Karaman’ın şansı var Valisini bulmuştur,
Taşkaleli köylüler mutluluk tadıyorlar.

Manazan, İncesu’yu gören Vali sizsiniz,

Salgın hastalıklar aşıyla biter,
Aşıya karşıtlık neci kardeşim?
Korona belası dünden de beter,
Ölümler artıyor feci kardeşim.

Kimi küçük ihmal bozguna yetti,

Mizahı hayata geçirdi adam,
Karikatür gibi oldu inanın.
Muktedire selam uçurdu adam,
İşlerin yolunu buldu inanın.

Ayakkabı yalamayı önerdi,

Karizmatik ey büyükler,
Yazılmaz mı karizmanız?
Gönlünüzde büyük yükler,
Azalmaz mı karizmanız?

Hiç yenilmez sanılsanız,

Memleket sevgisi, özveri budur,
Eğitim, kültürde Karkev eli var.
Karaman aydınlık, ışık doludur,
Çeyrek asırlık bir Karkev yılı var.

Karamanname’si, bilgi saçıyor,

Bin dokuz yüz altmışlı yıllarda Karaman’da,
Cumhuriyet Bayramı görenler unutamaz;
Bayramın sevincini anımsar her zamanda,
Resmigeçit yolunda duranlar unutamaz.

Abdurrahman Erdal’la, Ali Ünlüer vardı,

Mehmet Beyin fermanı var,
Tellalları bağırıyor.
Türk dilinin bayramı var,
Yunus Emre çağırıyor.

Atatürk sevdi Türkçeyi,

Kazımkarabekir Kızılkuyu’da,
Gökkuşağı gibi lale tarlası.
Görücü bekliyor Nisan ayında,
Aşk ışığı gibi lale tarlası.

Karaman İlinde Atlas Firması,

Bizim mahalleden gittin gideli,
Garaman* gelişdi kesmik tütmüyor.
Etli ekmek gayri etli pideli,
Kimse sokaklarda çemen satmıyor.

Batırık, devramber aynı minvalde,