Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Hasretten eskiyen prangaları,
Mahpuslarda Ahmed Arif taşıdı.
Özlemin açtığı tüm yaraları,
Kalemiyle Ahmed Arif kaşıdı.

Umut yaydı hayal ile düş ile,

Ülkenin değerini bombalayan caniler,
Ahmet Taner Kışlalı öldü gitti sanıyor.
Fikirleri yaşıyor, fikirsizler haniler?
Milyonlarca seveni özlem ile anıyor.

İnanmıştı Kışlalı, Atatürk’ü överdi,

Hakka yürüyeli yirmi yıl oldu,
Daha dün gibidir iziniz Hocam,
Fikriniz bizlere nurlu yol oldu,
Cumhuriyet kokar yazınız Hocam.

Atatürk seveni çok sayardınız,

Anılanlar ölmez, beyinde yaşar,
Seven yüreklerle her günde yaşar.
Kışlalı ışıktır, aydınlatıyor,
Aydınlık Türkiye hep onda yaşar.

Kışlalı yaşıyor ışıkları var,

Kemalist öğreti kılavuzumdur,
Doğru yolu bana çiziyor Hocam.
Şimdi düşünceniz daha lazımdır,
Cehalet gittikçe azıyor Hocam.

İşçi kurtulmadı esnaf aç şimdi,

Çok şeyler değişti yirmi beş yıldır,
Size sevgim, saygım duruyor Hocam.
Ülkenin durumu bir garip haldir,
Bağnazlık, sömürü sürüyor Hocam.

Laiklik düşmanı epey yol aldı,

Ahmet Zeki Teoman Cumhuriyet Çınarı,
Kökü Aydıncık’tadır, yurda ışıklar saçtı.
Besleyerek büyüttü Gilindire Pınarı,
Gölgesinde olana yeni ufuklar açtı.

Atatürkçü öğretmen çok yerde emek verdi,

Aile hekimi dertler dermanı,
Gelire kapıyı açan değildir.
Yönetmelik çıktı zulüm fermanı,
İnsaf yollarından geçen değildir.

Sağlıkta onlarda sevgi, meziyet,

Milas’ın İkizköy’ü yıllardır kahır çeker,
Ormanı söküldükçe gözlerinden yaş döker.
Rant için mazlumlara gazı, suyu kim sıkar;
Oy! Akbelen Akbelen, nedir bu başa gelen?
Ağaca kıymak neden, söylesin varsa bilen?

İçi güzel, dışı güzel yiğitti,
Bir daha gelir mi bir Akif Tartan.
Sevgiyle büyüdü, sevgi dağıttı,
Kalplerde kazandı yer Akif Tartan.

Kalenderdi, efendiydi, bey idi,