Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Emperyalizme karşı savaşan bir yiğitti,
Hep elinin tersiyle haram ikballer itti.
Sendikal savaşımda salt emekten yanaydı,
Sermayenin yandaşı, kulu olmadan gitti.

Küresel entrikayı ilmek ilmek çözdü O,

Delikanlı insandı, destan oldu mertliği,
Her türlü direnişte onurla başı çekti.
Sevdiğine yapardı her türlü cömertliği,
Özverisi sınırsız, babacanlıkta tekti.

Öğretmenim, amirim, candan arkadaşımdı,

Fakülteler çevresi sokağına kavuştu,
Mülkiye’ye çıkıyor Cevat Geray Sokağı.
Cebeci’yle Kurtuluş adı buldu sevişti,
Siyasal’a bakıyor Cevat Geray Sokağı.

Eğitim, İletişim tanır Cevat Geray’ı,

İsmiyle müsemma bir güzel insan,
Güzel sanat için konuşan lisan;
Aydınlık dünyanın yanan mumuydu,
Sonsuzluğa göçtü ışık İnci San.

Eğitim sanatla olur diyordu,

Dost görünce gözleriyle gülendi,
Bir daha gelir mi zor Oral Sander.
İnsan değerini iyi bilendi,
Ahlak sarrafıydı zer* Oral Sander.

Mülkiye dünyası iyi tanırdı,

İnsanların hakkını savunan bir insandı,
Hukuk üstünlüğüne ta yürekten inandı.
Halit Çelenk gibiydi devrimci Rona Aybay,
Haksızlığa uğrayan gençleri koruyandı.

Çalışkan öğretmendi, çok eserler vermişti,

Hocaların hocası, hukuku koruyandı,
Anayasa kitabı yazandı Bahri Savcı.
Halkının haklarını hukukla arayandı,
Kanunsuz olanları bozandı Bahri Savcı

Bilime adanmıştı, hayatı düşünmedi,

Sosyal politikada emekçiden yanaydı,
Emeği yüce değer görürdü Cahit Talas.
Gözettiği koruma mala değil canaydı,
İşçilerin hakkını korurdu Cahit Talas.

Mülkiye’nin sevilen, sayılan öğretmeni,

Çalışanı severdi, doğruyu desteklerdi,
Her yere çalışarak geldi hep Fehmi Yavuz.
Yalancıyı, hırsızı alenen kösteklerdi,
Siyasal’da yüzüme güldü hep Fehmi Yavuz.

Bilgeliğin tacını onurla taşıyandı,

Ozana gücünü sazı vermeli,
Seda hemşehrisi Yunus olmalı;
Ya gönül gözüyle bakıp görmeli,
Ya da hemşehrisi Yunus olmalı.

Hasretken yürekte olmalı ağrı,