Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Çevrenin değeri temizliktedir,
Güller de kirlenir temizlik yoksa.
Güzel sözle öğüt verdi muktedir,
Diller de kirlenir temizlik yoksa.

Açıkta yiyecek hiç satılmasın,

Tiyatro, sinema, sahne yıldızı,
Güçlü sanatıyla doyurdu bizi.
Ayla Algan oldu, sonsuza göçtü,
‘Koca Öküz’ güden halkının kızı.

Kültür elçimizdi kendi halinde,

Kentimin insanını, toprağını, suyunu,
Taşını sevenlere selam olsun azizim.
Bana güzel görünür Karaman’ın koyunu,
Başını sevenlere selam olsun azizim.

Mehmet Bey, Yunus Emre, Atatürk hemşerimiz,

Okurken gülmeyi ondan öğrendim,
Adını duyanı güldürdü Aziz.
Yaktığı ışığa tanığım kendim,
Karanlığı sözle deldirdi Aziz.

Herkese seslendi yok benlik, senlik,

Senin zamanında böyle gün yoktu,
Bayramda elini öperdim baba.
Namuslu insandın, gözün çok toktu,
Hayran olur sana tapardım baba.

Yemedin yedirdin çoluk çocuğa,

Tutam ot deveyi yardan uçurur,
Az tamah çok ziyan getirir, derdi.
Tepişen eşekler damı göçürür,
İnek mayısına* oturur, derdi.

Çalışkan at yemi kendi artırır,

Benim Babam iyi niyet kurbanı,
Tarlayı satarak ticaret yaptı,
Bir dükkân açmayı istedi canı,
Ortakla batarak ticaret yaptı.

İkbal Acentesi büyük dükkândı,

Babanın ocağını söndürenler var ise,
Hayırlı olan evlat yeni bir ocak yakar.
Babasının yolundan döndürenler var ise,
Muktedir olsa bile onurla karşı çıkar.

Hayırlı olan evlat babasını düşünür,

Ülkemiz bahara bir garip girdi,
Hem kışını hem de yazını gördük.
Gözümüz insanı çok halde gördü,
Cin gibi olanı, kazını gördük.

Pandemi devrinde ülkemiz tekti,

Ampule güvenen karanlıklarda,
Şimdi aranıyor mum diye diye.
Gaz lambası vardı yarenliklerde,
Geçmişi yermiştik gam diye diye.

Soğuk bastırıp da görünce hali,