Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Ekmek kapısından umudu kesse,
Yediği çanağa pisliyor nankör.
Elinden tutana darılsa, küsse,
Dostuna efelik taslıyor nankör.

Dönmeye uygun bir bahane bulup,

Hızır günü gelince buluşur Hızır, İlyas,
Dileğini hazırla gülün dallarına as.
Mayıs ayı bereket dağıtır insanlara,
Bu bayram iyilere sağlasın bir iltimas.

Beş Mayıs akşamında ezan sesini dinle,

Hıfzı Topuz yüz yıllık Cumhuriyet Çınarı,
Gazeteci doğmuştu, sonsuza öyle gitti.
Verdiği eserlerle oldu kültür pınarı,
Yorulmayı bilmedi, ne yazık ömür bitti.

Çağdaş Türkiye için dökülen teri vardı

Hikmet Çetinkaya gazetecidir,
Feto belasını haber verendi.
Cumhuriyet için güç vericidir,
Her zaman faşizme karşı direndi.

Yurdun gerçeğini araştırandı,

‘Turpunan şalgamınan’ oyalanmıyor bu halk,
Hak, hukuk, adaletle yönetilmek istiyor.
Kara çalıp gözleri boyalanmıyor bu halk,
Emeğinin hakkıyla donatılmak istiyor.

Traktöre binerek sesini yükseltiyor,

Aydınlarıyla oldu Anadolu güzel yurt,
Köyden çıkan yazarlar ardını roman yaptı.
Ezilen halkın sesi olmuştu Fakir Baykurt,
Haksızlığa direnen ferdini roman yaptı.

Eli kalem tutandı, örgüte can katandı,

Köy Enstitülü bir köylü çocuğu,
Köyü Samsun Ladik Büyükkızoğlu.
Akpınar’da aldı sanat soluğu,
Resim, fotoğrafta pir Hamza İnanç.

Gerçeği doğaya bakarak çizdi,

Polistir, kötüye vermiyor aman,
İyiyi görendir Hanefi Avcı.
Ülkesi ulusu için her zaman,
Göğsünü gerendir Hanefi Avcı.

İzler gizli işin dumanlarını,

Nuh’un Gemisi’nde can pazarı var,
Günahkâr olanlar kalsın inmesin.
Masumun üstünde Hak nazarı var,
Ortam kararmasın, ışık sönmesin.

Atlasın gemiye radikal dinci,

‘ALFABE’den ‘ABC’ye,
Geçtik dünyamız değişti.
Gözümüzü öz Türkçeye,
Açtık dünyamız değişti.

Arap harfi ağdalıydı,