Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Emperyalist maşası kafa tutmuşsa bize,
Haddini bildirmeye hakkımız olur elbet.
Amerikan kurşunu alıp atmışsa bize,
Karşılığı bizlerden misliyle alır elbet.

Ortadoğu bataklık emperyalist suluyor,

Emperyalist uşağı fıtrata uygun olur,
Eğilmeye alışkın, beli yatkındır onun.
Her zaman son tahlilde hedefte soygun olur,
Çalmaya meyillidir, eli yatkındır onun

Sömürülen ülkeler tarumar edilse de,

Okullarda, meydanlarda,
Azalmasın gençlerimiz.
Sevin coşkulu anlarda,
Bozulmasın gençlerimiz.

Atatürk’ten beslensinler,

Atatürk güvendi siz de güvenin,
Bu ülkenin gençlerine kıymayın.
Yanında olmayın gence sövenin,
Yobazları makbul insan saymayın.

Tarikat yurdunda yanıyor gençler,

Sokağa çıkmak yasak gözlerim doldu benim,
Sensiz geçen günlerde gül benzim soldu benim.
Sosyal mesafemizi korona belirledi,
Seni uzaktan sevmek kaderim oldu benim.

Suya sabuna dokun, ayrılığa dokunma,

Sevgi, saygı, güven, özgürlük varsa,
Aşkın yuvasını kurar evlilik.
Seven sevenine sadık bir yarsa,
Bedene ruha da yarar evlilik.

Evlilik anlaşma, onay vermedir,

Yolumuz kesişti aynı okulda,
İlk bakışta vurulduğum yârimsin.
İlk dokunuş bu gün gibi akılda,
İlk el ele görüldüğüm yârimsin.

Faşist bir sistemin tam ortasında,

Evren Devrim Zelyut genç bir ışıktı,
Ulusa Ülkeye kalpten âşıktı.
Ekonomist olan bir yurtseverdi,
Gerçeğe kapıyı açan eşikti.

Aydınlanma için ışık yakardı,

Ankaralı Turgut halkın ozanı,
Makaraya sardı bozuk düzeni.
Gönül kırmamaya özen gösterdi
Tatlı dille eleştirdi ezeni.

Mala mülke değer vermeden gitti,

Mustafa Kemal’le yar oldun bize,
Atatürk doludur özüm Ankara.
Ulu Önder ile başladım söze,
Işık yansıtmalı sözüm Ankara.

Kurtuluş Savaşı karargâhısın,