Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Samimi bir tavırla dürüstlük eden bensem,
Çıkarı zorbalarda görene ahmak derim.
Mazlum olan insanın yanında giden bensem,
Zalimlere gönlünü verene ahmak derim.

Doğruya yakınlıkla avunan biriyim ben,

Tanrı’nın selamını Özgür’ce veririm ben,
Halkı kulu, kölesi bilene selam vermem.
Selamı dostluk için girişim görürüm ben,
Mazlumların düşmanı olana selam vermem.

Adaletsiz düzende hiç tarafsız kalamam,

Muktedire yaltaklanan güçlenir,
Özgürlüğe vurulana yanarım.
Yandaş olan makamlarla taçlanır,
Boş umuda sarılana yanarım.

Hak, hukuk, adalet isteyen bakar,

Sevgili Atatürk’üm büyüklüğün şahlandı,
Dincinin elindeki kozlar Kemalist oldu.
Yeni yeni takiye, yalanlar peydahlandı,
Cumhuriyet düşmanı yozlar Kemalist oldu.

Atatürk’ü sevsinler, vallahi hiç kıskanmam,

Utanmazlık modadır, ikiyüzlü insanlar,
Yüzünün bir yanıyla gülenler utanmıyor.
Durum yürek yakıyor, bunu görenler anlar,
Ağlanacak halleri bilenler utanmıyor.

Namuslu namussuzu gözlerinden tanıyor,

Ülkede bozuk düzene,
Uymayanlar zarardalar.
Yandaş olup da ezene,
Kaymayanlar zarardalar.

Kazanç kapısı dincilik,

Mustafa Kemal’e saldıran kişi,
Ona çamurları atandır nankör.
İster erkek olsun isterse dişi,
Müstevli önüne yatandır nankör.

Düşman planını kimler bozmuştu?

Emperyalist ülkeler tuzağına düşürdü,
Müslüman Müslümanı öldürüyor kim suçlu?
Zalimler gemisini Kaf dağından aşırdı,
Mazlumlar birbirine saldırıyor kim suçlu?

Ortadoğu kan gölü, aldırmaz sultan dölü,

Beynindeki karanlık veba geceleridir,
Mikrobu özgür gezer güneşe, aya inat.
Havlusuna kusulan pislik heceleridir,
Pamuğu çok kirlidir sabuna, suya inat.

Bilinmeyen adamdan çalınan kalesi var,

Hoyrat eller altın için kazmasın,
Güzel Kırşehir’in gülleri ağlar.
Para için huzurunu bozmasın,
Kervansaraydağı yolları ağlar.

Köylerin üstüne dökülür taşlar,