Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Dinleyerek konuşan, çocuk gibi gülendi,
İnsanın değerini sarraf gibi bilendi.
Ersin Onulduran’sız eksik kaldı Mülkiye,
Hocaların içinde en önlerde gelendi.

Konuşan kim olursa ilgiyle dinleyendi,

Yaşın yetmiş beş oldu, uzun ömür dilerim,
Elli yılı birlikte güzel geçti çok şükür.
Her geçen yılda böyle ben aşkımı bilerim,
Gönlüme güvenirim seni seçti çok şükür.

Senin eserin oldu kızımız oğlumuz da,

Siyasetin ayarı gizlice yapılıyor,
Namusluyu suçlayan bir kopuk bulunuyor.
Efelik yapan bile korkuya kapılıyor,
Yoldan çıkmaya uygun bir topuk bulunuyor.

Karakteri zayıflar dostları satıyorlar,

Gönlüm nefsime asi, aklım arabulucu,
Ben bu çelişki ile yıllardır tanışırım.
Yaşayıp öğrenmeye, bilince varır ucu,
Gönlüm akla uydukça insana dönüşürüm.

Tanrı’ya inanırım, doğaya da saygım var,

Gönlümün tutsağı olmuşum belli,
Gönüllü mahpusa giriyor gönlüm.
Gönülle yönümü bulmuşum belli,
Kendine uğraşlar arıyor gönlüm.

Haklıdan yanadır yalnız kalsa da,

Kendini açıkgöz sanan açgözlü,
Düğünü, sünneti ganimet bilir.
Utanma bilmeyen kösele yüzlü,
Rüşveti alenen şölenle alır.

Makamı, gücünü satışa koyar,

Anadolu kokmalı Görkemli Hatıralar,
Aydınlanma ışığı verenler anılmalı.
Anılar olgunlaşmış, gelmiş ise sıralar,
Özlemin sırasına girenler anılmalı.

Yazdığı, çizdiğiyle dünyaya ses verenler,

Yakındığın hayatı şaşarak yaşıyorsan,
Ben sana ne diyeyim olanı görmüyorsan.
Yanlışları seçerek vebali taşıyorsan,
Hakettiğin oluyor yalanı görmüyorsan.

Gerçekleri görenler ne güzel söylemişler,

Sevgiliye bakıp, gören,
Aşk arayan, bulan gözler.
Aşkla başa çorap ören,
Başı derde salan gözler.

Bakışarak dağılırlar,

Karamanlı Ozan Durmuş Çetinkol,
Güldiken’di, gülü yedi verendi.
Yeni açılmıştı aramızda yol,
Dostluk bahçemize yeni girendi.

Gülleri dikendi ürünü güldü,