Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Güzel günler sana gelmez bekleme,
Sen ona azimle yürüyeceksin.
Umudu görürsen koş, emekleme,
Saklandığı yerde arayacaksın.

Sevmişsen kavuşmak emelin olsun,

Korona virüs gelir,
Belki seni de bulur.
Akıllı önlem alır;
İnsanlar olmalı sak,
Sen kendine iyi bak.

Her alanda yetkin veciz sözü var.
Yazın dünyasında özgün tezi var.
Suut Kemal Yetkin filozof idi,
Öğrencisi olduk bizde izi var.

Güzel sanatların sırrını verdi,

Örgütlü cehalet eyleme geçti,
Rant için en güzel yerleri seçti.
Muktedir gücüyle ağaçlar biçti;
Dağları düz eden plan oluyor,
Doğal güzellikler talan oluyor.

Yol buraya kadar, yürüyüş bitti,
Yolcuya dikleşti, yol ‘tamam’ diyor.
Beraber yürüyen yoldaşlar gitti,
Beyler ‘tamam’ diyor, kul ‘tamam’ diyor.

Babacan bilinen bahçıvan kaçak,

“Allah demek zor mudur”, demiş bana bir bilmiş,
Yaratanı sevmişsek sen Allah de, ben Tanrı.
Yunus Emre aklına Çalap demek de gelmiş,
Cenabıhak övmüşsek sen Allah de, ben Tanrı.

Hakka giden yoldaysan, eğer duygun sevgiyse,

Yaşımız yetmiş yedi, yetmiş sekize girdik,
Duygumuz, düşüncemiz yaşlanmadı çok şükür.
İnsanları severek, dostluğa yakın gördük,
Kalbimizin yolları taşlanmadı çok şükür.

Geleceğe umutla bakmayı ilke bildik,

Sinema dünyasından bir yıldız daha kaydı,
O ısıtan bir güneş, aydınlatan bir aydı.
Gökyüzü ağlar şimdi, bulutlar kara kara,
Mevsim zaten sonbahar, derin bir hüzün yaydı.

Yeşillçam'da aşıydı, koskoca çınar oldu,

Mersin Erdemli’de sabahın körü,
Yürüyen tabutta tarım işçisi.
Ehliyetsiz şoför adamın biri,
Çürüyen tabutta tarım işçisi.

Domates hasadı için kalktılar,

Tasarruflu yaşam zorunlu oldu,
Ben haddimi biliyorum azizim.
Emekli halleri komedi oldu,
Acı acı gülüyorum azizim.

Temizlikçi kadın gelmiyor eve,