Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Siyasette, kavgada anneye küfür etsen,
Eğitimin, kültürün, ahlakın sorgulanır.
Öfkelere kapılıp yüreği zifir etsen,
Dostun ve düşmanınca kimliğin yargılanır.

Anneyi yüce bil ki, annen kutsal görülsün,

Yalnızca doğurup doyuran değil,
Çocuğa sevgiyi verendir anne.
Yavruyu kız erkek ayıran değil,
Evlatları eşit görendir anne.

Annedir geceler uykusuz kalan,

Annelerin gününü kutlamak sevgi ister,
Kadınları ağlatan anneleri düşünsün.
Anne olsun olmasın kadına saygı göster,
Onu güce bağlatan anneleri düşünsün.

Kadın özgürlük dese elleri kaldıranlar,

İlk göz ağrın oldum, ana olunca,
Her şeyi ilk bana dilerdin anam.
Çok kardeşim öldü, yalnız kalınca,
Arada gözyaşı silerdin anam.

İyi bir babaydı sevdiğin erin,

Emperyalist planı zalimce uyguladı,
Gençlere zulüm etti ABD çocukları.
Emeğe düşman oldu, aydını sorguladı,
Hukuku dibe itti ABD çocukları.

Kurduğu tuzaklarda kan gövdeyi götürdü,

Sonsuzluğa göçüşün simgesi Anıtkabir,
Atatürk ulusunun yüreğinde yatıyor.
Bağımsızlık, özgürlük imgesi Anıtkabir,
Zulme isyan edene cesaretler katıyor.

Atatürk’ü sevenler avlusunda buluşur,

Vedat Dalokaylardan devraldı Ankara’yı,
Devrimci uzmanlarla buluştu Ali Dinçer.
Halka yuva kurandı, düşünmedi sarayı,
Halkçı belediyeye alıştı Ali Dinçer.

Batıkent’in, Metronun temelini atandı,

Türkiye Cumhuriyet, laik hukuk devleti,
Bu vatanda herkesi bağlıyor Anayasa,
Uluslararasında görülürse kudreti,
Devlette saygınlığı sağlıyor Anayasa.

Anayasa hukuku mahkemeyle yaşatır,

Arabaşı içmeyen Karamanlı olur mu?
Siniyi, tası görüp şaşıran mahcup olur.
Her kaşığı sallayan adabını bilir mi?
Hamurunu çorbaya düşüren mahcup olur.

Hamuru kıvamında tutturmak marifettir.

‘Arapça değil mi uydur deyiver’,
‘Kimseler anlamaz’ derdi eskiler.
Bilim insanıysan dersi iyi ver,
Türkçeyi eziyor yapay küsküler.

Ne Arapça kutsal, ne Arap kutsal,