Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Annelerin gününü kutlamak sevgi ister,
Kadınları ağlatan anneleri düşünsün.
Anne olsun olmasın kadına saygı göster,
Onu güce bağlatan anneleri düşünsün.

Kadın özgürlük dese elleri kaldıranlar,

Ankaralı Turgut halkın ozanı,
Makaraya sardı bozuk düzeni.
Gönül kırmamaya özen gösterdi
Tatlı dille eleştirdi ezeni.

Mala mülke değer vermeden gitti,

Mustafa Kemal’le yar oldun bize,
Atatürk doludur özüm Ankara.
Ulu Önder ile başladım söze,
Işık yansıtmalı sözüm Ankara.

Kurtuluş Savaşı karargâhısın,

Türkiye Cumhuriyet, laik hukuk devleti,
Bu vatanda herkesi bağlıyor Anayasa,
Uluslararasında görülürse kudreti,
Devlette saygınlığı sağlıyor Anayasa.

Anayasa hukuku mahkemeyle yaşatır,

İlk göz ağrın oldum, ana olunca,
Her şeyi ilk bana dilerdin anam.
Çok kardeşim öldü, yalnız kalınca,
Arada gözyaşı silerdin anam.

İyi bir babaydı sevdiğin erin,

Emperyalist planı zalimce uyguladı,
Gençlere zulüm etti ABD çocukları.
Emeğe düşman oldu, aydını sorguladı,
Hukuku dibe itti ABD çocukları.

Kurduğu tuzaklarda kan gövdeyi götürdü,

Sonsuzluğa göçüşün simgesi Anıtkabir,
Atatürk ulusunun yüreğinde yatıyor.
Bağımsızlık, özgürlük imgesi Anıtkabir,
Zulme isyan edene cesaretler katıyor.

Atatürk’ü sevenler avlusunda buluşur,

Bir mahalle düşünün sanki orman içinde,
Ankara’ya akciğer olmuş yerleşim yeri.
ODTÜ Ormanı var hemen yanıbaşında,
Huzuru arayanla dolmuş yerleşim yeri.

Kemale ermişlerle, umutlu gençler yaşar,

Vedat Dalokaylardan devraldı Ankara’yı,
Devrimci uzmanlarla buluştu Ali Dinçer.
Halka yuva kurandı, düşünmedi sarayı,
Halkçı belediyeye alıştı Ali Dinçer.

Batıkent’in, Metronun temelini atandı,

Ankaralı o gün yola çıkmıştı,
Güvenpark’a o gün insan akmıştı.
Adalet, özgürlük istiyorlardı,
İnsanlar baskıdan kinden bıkmıştı.

Anıtkabir yolu o gün doluydu,