Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Veysel kadar görmüyorsan,
Gözün varsa neye yarar.
Yâre ikrar vermiyorsan,
Sözün varsa neye yarar.

Kara toprak yâr değilse,

Toplumsal sorumluluk insanı kişi yapar,
Kendimizi sorumlu görüp aşı olalım.
Kişilik karakterdir, sorumsuzlarda sapar,
Sorumluluk duyarak varıp aşı olalım.

Çıkarcının, yobazın sözüne kanmayalım,

Yıllardan korkmayan cesur ömürdür,
Yaşlılıkta bile bıkmamaktır aşk.
İnsana verilmiş kutsal emirdir,
Sevginin yolundan çıkmamaktır aşk.

Acıyı, sevinci bölüşmek aşktır,

Yüzyıllar eskitemez bilge Yunus Emre’yi,
Her geçen yıl yeniler, taze bir Yunus gelir.
Umutlar bahar olur düşürürken cemreyi,
Anlamlar çiçek açar, söze bir Yunus gelir.

İnsanlık var oldukça Yunus Emre var olur,

Atatürk çocukları Atasının izinde,
Cumhuriyet onlara emanet biliyorlar.
Korkunun izi yoktur hiçbirinin gözünde,
Değerleri yıkana hep karşı geliyorlar.

Demokratik, laikler Atatürk çocukları,

Bedendi gömülen, fikirler yaşar,
Atatürk’ü öldü sandı aymazlar.
Bilgisi, görgüsü olmayan şaşar,
Emperyalist güce kandı aymazlar.

Bağımsız Türkiye istemeyen var,

Atatürk’e söven, iftira eden,
Ağzından sıçmışsın, dilin bozulmuş.
Belli ki düşmanla dost imiş deden,
Soyuna çekmişsin, halin bozulmuş.

Sende tarih değil, hainlik derin,

Cumhuriyet bizlere emanet biliyoruz,
Emanete ihanet eden var Atatürk’üm.
Zorlukları aşmada sizden güç alıyoruz,
Yolunuzun tersine giden var Atatürk’üm.

Yaptığın devrimlere karşı çıkar feslisi,

Atatürksüz cumhuriyet şiiri,
Yazanlar da cumhuriyet kutladı.
Atatürk’e düşman gibi her biri,
Kızanlar da cumhuriyet kutladı.

Mustafa Kemal’in adını silen,

Bir karnenin değeri Atatürk’le yükselir,
Karneden Atatürk’ü silenin niyeti ne?
Karne Atatürksüzse saygınlığı eksilir,
Karneden saygınlığı alanın niyeti ne?

Karne para gibidir, Atatürksüz geçer mi?