Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

'Men Atatürk'ün esgeriyem' diyen,
Türk'ün acısını yürekte duyan,
Bilime inanan, çağına uyan,
Ebulfez Elçibey unutulur mu.

Baskı karşısında yiğitçe duran,

‘Eden bulur’demişler, nelere tanık oldum,
Hayatımda sınadım, mutlaka eden bulur.
Haklıyı savunmadım, sonunda sanık oldum,
Karakolda tünedim, mutlaka eden bulur.

Masumu üzmüş isem, beynim, dilim ağrıyor,

Birer birer gidiyor Anadolu sesleri,
Sonsuzluğa erkenden göçtü Edip Akbayram;
Çok güzel sedaların kesildi nefesleri,
İyi ki bu dünyadan geçti Edip Akbayram,

Geleceğe umudu taşıyan sanatçıydı,

Tanrı’nın kitabında ilk emir ‘oku’ olmuş,
Öğrenmek için akan ter olmalı eğitim.
İlim, irfan kazanan gerçeği, Hakkı bulmuş,
Karanlık aydınlatan nur olmalı eğitim.

Tarikat şeyhlerine kulluğu öğretmesin,

Dış güçler sazları akort ediyor,
Makama dayandık batsın bu dünya.
Uykuya doymadık ömür gidiyor,
Zamansız uyandık batsın bu dünya.

Değişti dünyanın arkası, önü,

Korona yüzünden dinozor olduk,
Evlere saklandık yok sanıyorlar.
Virüsten korunduk, yeni dert bulduk.
Açlıktan ölsek de tok sanıyorlar.

Yaşlısın diyerek arşivlediler,

Sürüde kumpasla sağlandı dirlik,
Avare geziyor tazılar şimdi.
Kurtlar ehlileşti çobanla birlik,
Koyunun sütüne razılar şimdi.

Oğlağa göz dikmiş sakallı teke,

Taşeli Yaylası yiğidiydi O,
Annesiz büyüdü hep çocuk kaldı.
On bir kardeşlerden birisiydi O,
En sondan başladı, koştu ön aldı.

Çocuktan yaşlıya insandı işi,

Üretken bir aydındı, filozof bir mimardı,
Çabasının ülkeye yararını umardı.
Sanat, kültür, mimarlık uzmanı Doğan Kuban,
Yurtseveri besleyen çok güçlü bir damardı.

Aydınlık yaymak için yazmaktan usanmadı,

Bize miras değil emanet doğa,
İhanet edersek sinler* kaybolur.
Atamızdan kalan bahçeye, bağa,
Betonlar dökersek dünler kaybolur.

Doğada ırmak, göl, anıt, höyük var,