Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Yolu bilen ustalar yolsuzluğa güç verir,
Aya giden dört şerit yol yapar bu yolsuzluk.
İnsanı umursamaz uyarıyı geç verir,
Rant için derelerde sel yapar bu yolsuzluk.

Hak, hukuk, adaleti her yerinden bükerek,

Ekmekler askıda, vicdan askıda,
Yoksuldan haline şükür isterler.
İşçi hak ararken kalır baskıda,
Yardımlara muhtaç fakir isterler.

Dincilik boğuyor Müslüman zorda,

Eşkiyaya yaltaklanan övülür,
Vatan için vurulanlar suçlanır.
Hainler makbuldür aşkla sevilir,
Ulusuna sarılanlar suçlanır.

Halkına küfreden alkışlanıyor,

‘Bu gün alma yarın al’, dersem sakın inanma,
Fırsatı kaçırırsan bil ki yarın zam gelir.
Doğruluk, dürüstlüğe sakın aldanıp kanma,
Devir öyle bir devir, uyanlara tam gelir.

Neler olup bitiyor çevreye iyi bakın,

Kulağı aç dostum peşrev bekleme,
Zurnaların zırt dediği zamandır.
Sözümüze ağır anlam yükleme,
Gücün sözü tart dediği zamandır.

Dostlarla yazışıp görüşmek amaç,

Zamların ayarı ustalık ister,
İnce hesaplarla yazılır zamlar.
Maaşı verirken yırtılır astar,
Yüzü böle böle çizilir zamlar.

Usta zamcılar hep zamanı bekler,

Akaryakıt, doğalgaz zamda başı çekiyor,
Bilen varsa söylensin zamlanmayan ne kaldı?
Elektrik düğmesi dokunanı yakıyor,
Yalan varsa söylensin zamlanmayan ne kaldı?

Mutfaklarda yangın var, lakin baca tütmüyor,

Siyasete sürtünen uçkura sahip olsun,
Üstüne bulaşanı silemiyor zampara.
İster sakallı hoca, isterse rahip olsun,
Din ile işe perde bulamıyor zampara.

Zampara durgun değil, bulanmaya meyilli,

Duygular doruğunda O'dur insanı gören,
Sanat güneşi oldu, O'dur sıcaklık veren.
Paşa dediler O'na, varlığı Mehmetçikte,
Ulusunun gönlünde yaşıyor Zeki Müren.

Özünde sanatçıydı, sözünde sanatçıydı,

Evlat gibi baktık bağda zeytine,
Oğlumuz zeytindir, kızımız zeytin.
Türküler yaktık biz dağda zeytine,
Penamız zeytindir, sazımız zeytin.

Dedemin dedesi bize bırakmış,