Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Bela çabuk gelir önlem almazsan,
O zaman ayağı sürümek neden?
Kader dersin, can kıymeti bilmezsen,
Cana karşı malı korumak neden?

Kömür madeninde hayatlar söndü,

Kadına saldıran yobaz yaratık,
Tekmeye gerek yok, mırıldanıver.
Nefretin şiddeti azalsın artık,
Sende ki yürek yok, mırıldanıver.

Her şeyden önce sen tahrik olursun,

Siyaset bir kumardır sevgili vatandaşlar!
Ütersem iş bitecek, her şey güzel olacak.
Devletin malı deniz, kazanç satmakla başlar,
Satarsam iş bitecek, her şey güzel olacak.

İşçi benim kardeşim, memurlar arkadaşım,

Namus kumkuması zatı muhterem!
Eylemin gösteriş, sözün hilekâr.
Bizlerden uzak dur, eyleme kerem,
Dost gibi bakınan gözün hilekâr.

Ağzın yalan döker daha sormadan,

Hasretten prangalar eskitti Ahmet Arif,
Nazım Hikmet şiirler döşedi prangalı.
O Ziverbey Köşkü’nü kimler etmişti tarif,
İlhan Selçuk orada yaşadı prangalı.

Namık Kemal zindanda vatanını savundu,

Safsanya’ya lazımsa yeni bir anayasa,
Cahile prim versin, bilene karışmasın.
Halkı kalıba soksun, üstüne basa basa,
Zorbalığın altında kalana karışmasın.

Demokratik olmasın, tek adama dayansın,

Muktedir olana kuyruğu sallar,
Gökten kemik yağsın diler yalaka.
Isıracak uygun paçayı kollar,
Dişini mazlumda biler yalaka.

Makama bağlanır, reis fark etmez,

ABD Türkiye benzeşti diye,
Zaferin beni de coşturur Tramp.
Ülkemin insanı turptan hediye,
Hazırlayıp sana koşturur Tramp.

Trampa diyen var, değişim yani,

Feto yalakası çok çabuk dönmüş,
Hızına bakmıyor, suçlu arıyor.
Her yere tepeden, beleşten inmiş,
Düzüne bakmıyor, suçlu arıyor.

Eskiden ‘Hizmet’e övgü döktürmüş,

Kime müşahhassın, kime soyutsun?
Kimin ne işine yararsın namus?
Çalıp çırpanlarda başka boyutsun,
Kendine bir şekil ararsın namus.

Ahlakı dost bilmez düşman olursun,