Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Kadına saldıran yobaz yaratık,
Tekmeye gerek yok, mırıldanıver.
Nefretin şiddeti azalsın artık,
Sende ki yürek yok, mırıldanıver.

Her şeyden önce sen tahrik olursun,

Bela çabuk gelir önlem almazsan,
O zaman ayağı sürümek neden?
Kader dersin, can kıymeti bilmezsen,
Cana karşı malı korumak neden?

Kömür madeninde hayatlar söndü,

Siyaset bir kumardır sevgili vatandaşlar!
Ütersem iş bitecek, her şey güzel olacak.
Devletin malı deniz, kazanç satmakla başlar,
Satarsam iş bitecek, her şey güzel olacak.

İşçi benim kardeşim, memurlar arkadaşım,

Namus kumkuması zatı muhterem!
Eylemin gösteriş, sözün hilekâr.
Bizlerden uzak dur, eyleme kerem,
Dost gibi bakınan gözün hilekâr.

Ağzın yalan döker daha sormadan,

Hasretten prangalar eskitti Ahmet Arif,
Nazım Hikmet şiirler döşedi prangalı.
O Ziverbey Köşkü’nü kimler etmişti tarif,
İlhan Selçuk orada yaşadı prangalı.

Namık Kemal zindanda vatanını savundu,

Feto yalakası çok çabuk dönmüş,
Hızına bakmıyor, suçlu arıyor.
Her yere tepeden, beleşten inmiş,
Düzüne bakmıyor, suçlu arıyor.

Eskiden ‘Hizmet’e övgü döktürmüş,

Safsanya’ya lazımsa yeni bir anayasa,
Cahile prim versin, bilene karışmasın.
Halkı kalıba soksun, üstüne basa basa,
Zorbalığın altında kalana karışmasın.

Demokratik olmasın, tek adama dayansın,

Büyüğümüz emretti anayasa oldu hap,
Reçetesi açıkça yazılır mı bilemem.
Bari yutturmak için iyi prospektüs yap,
Suda eritilir mi, ezilir mi bilemem.

Alıştı ki, bu millet hap verince yutuyor,

İkibinonaltı’da acılara boğulduk,
Dik durmadık zalime, o vurdukça eğildik.
İkibinonyedi de böyle geçecek gibi,
Bir olalım dedikçe biraz daha dağıldık.

Yine de dileklerim mutluluktan yanadır,

Muktedir olana kuyruğu sallar,
Gökten kemik yağsın diler yalaka.
Isıracak uygun paçayı kollar,
Dişini mazlumda biler yalaka.

Makama bağlanır, reis fark etmez,