Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Seninle değişir mevsimler sanki,
Adını dilime alıverince.
Kışım bahar olur birden inan ki,
Yüzüme bakıp da gülüverince.

Bir mektup yollasan hasreti yırtar,

MAYIN sinirimi bozuyor benim,
Şekerimi fırlatMAYIN kızarım.
İmalı sözlerden titriyor tenim,
Sabırımı zorlatMAYIN kızarım.

Ben işi bilirim sakın korkMAYIN,

Toplumu gafletin uykusu sarmış,
Akıllı uyumuş, deli uyumuş.
Yalanlı dolanlı ninniler varmış,
Cahiller uyumuş, veli uyumuş.

Algı oluşturma geliştirilmiş,

İkibinonbeş yılı acılara gark oldu,
İstikrara yöneldik kargaşaya çark oldu.
İkibinonaltı da inşallah böyle geçmez,
Umarım ders almada belki biraz fark oldu.

Muhterisler yüzünden analar ağlamasın,

Yaşlanmış kökümde iki filiz var,
Meyveye durulmuş dalım bahardır.
Torun sevgisinde sanki bir giz var,
Onları andıkça dilim bahardır.

Kollarım sardıkça torunlarımı,

Fala inanmasam da sözü desteksiz atmam,
Halk ciddiye alır mı, onu pek bilmiyorum.
Müslümana elbette tutup salyangoz satmam,
Midye desem bilir mi, onu pek bilmiyorum.

Bundan sonra olacak kendini belli etti,

Üst akıl kurgusu bir dinci darbe,
Ülke tatildeyken, yazın olmuştur.
Bilinç kapadıysan bu sinsi harbe,
Suçlusu kulağın, gözün olmuştur.

İstim üstündeydi olmadı gören,

İmamla hocanın kavgası yaktı,
Askeri, polisi, bir de vatanı.
Neronlar yangına tepeden baktı,
İtler parçalıyor yerde yatanı.

Muhteris insanlar kifayetsizdi,

Daha öğrenciyken tanıdım onu,
Adını akılda koyuyor adam.
Nerdeydi, ne oldu? Çok eski konu,
Göz açıp kaparken büyüyor adam.

Boynu çok inceydi, çok kalınlaştı,

Kanı bozuk kan vermez, canı tatlı can vermez,
Vatan için damardan dökülenler bizdendir.
Yiğit olan dimdiktir, esen yelle yan vermez,
Eğilmeyip kesilen, sökülenler bizdendir.

Kalpte vatan sevgisi kaynıyor fokur fokur,