Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Çocuklara göz dikmiş birçok terör örgütü,
Yüreğiyle onlara bağırıyor anneler.
Umut büyütmek için emdirdi onca sütü,
Ölsün diye mi evlat doğuruyor anneler?

Evladını alana lanet okuyor anne,

Kabak çiçekleri gibi ortalık,
Solmak isteyenler bile açıldı.
Ağlanacak hale hep alık alık,
Gülmek isteyenler bile açıldı.

Açılım kremdir şimdi deride,

Götüren yerine ulaştırarak,
Büyüğün izinden gitmiş götürmüş.
Aslan payı hariç, üleştirerek,
Ortak olmayanı itmiş götürmüş.

Muktedir* olanlar atmış şamarı,

Korkular dağları bekliyor bugün,
Rüzgâra kapılmış dalımız korkar.
Bülbüller öterken tekliyor bugün,
Dikenler budanmış, gülümüz korkar.

Aslanlar kafeste, itler dalaşır,

Türk olmak ayıptır liboş faşistçe,
Irkçılığa ister düzde açılım.
Birliğe saldırır, hem de sadistçe,
Bölmeye geldi mi, gözde açılım.

ABD, AB’nin borazanıdır,

Herkes âlim, okumadan biliyor,
El üstünde karaya ak diyenler.
Muktedirle sarmaş dolaş gülüyor,
Bir sofrada beraberce doyanlar.

Aklıevvel, güzel ahkâm kesiyor,

Karamsarlık artmasın, pembe tablo çizelim,
Halka moral lazımsa verilir ne var bunda?
Çirkinliği görmeyip, güzellikler dizelim,
Gerçeğe ipek tüller serilir ne var bunda?

Muzır fikir yüzünden algılar değişmesin,

‘Müsait’ sözcüğü kadına uymaz,
Halkın emeğini çalana uyar;
Müsait olmasa güçsüzü soymaz,
Güçlüyle flörtü bilene uyar.

Arsalar, borsalar müsait ise,

Ülkenin üstüne kasavet çökmüş,
Ortaya dikilmiş direği yorgun.
Ezilen, horlanan boynunu bükmüş,
Yakınlar çaresiz, ırağı yorgun.

Ölü toprağı var, durgun insanlar,

Zamanı tartışmak zamansız değil,
Susarsak akıldan kaçıyor zaman.
Aleme derttir ya, amansız değil,
Öyle ya da böyle geçiyor zaman.

Kullansak, bıraksak bitmiş oluyor,