Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Emperyalist uşağı paralel dincilerin,
Akıl dışı isyanı olmuştu 15 Temmuz.
Atatürk’ün düşmanı sapıtmış kincilerin,
İntikam duygusunu salmıştı 15 Temmuz.

Halk göğsünü germişti tanklara, uçaklara,

Samsun’dan Ankara’ya yürür Mustafa Kemal,
Meşaleler yakılsın, bugün 19 Mayıs.
Gençleri ışık gibi görür Mustafa Kemal,
Meydanlara çıkılsın, bugün 19 Mayıs.

Dağ başı dumanlansın, gümüş dere ses versin,

Depremle yıkılalı bir yıl geçti aradan,
Hataylı, Malatyalı acınız acımızdır.
Müteahhit hırsından korusun hep yaradan,
Adıyaman, Urfalı acınız acımızdır.

Türkiye’nin canıdır Kahramanmaraş, Şırnak,

Yıllar yılı her kuyruklu yalana,
Kana kana yaşıyorsun üzgünüm.
Yardım paketine, beleş olana,
Kona kona yaşıyorsun üzgünüm.

Haksızdan yanasın, korktun haklıdan,

Adalet Ağaoğlu yazma tiryakisiydi,
Roman, öykü, piyesler onun yürek sesiydi.
Yazdığı tartışıldı, tutumu yadırgandı,
Keşke şu ‘yetmez ama evet’i demeseydi.

Fikrinin ince gülü insan gibi kokmuştu,

Adaletin anası bilinir anayasa,
Anayasa ölürse adalet öksüz olur.
Çocukları hak, hukuk duyarsa eğer tasa,
Yarınlara inançlar kuşkulu, köksüz olur.

Anayasa çiğnense bir yerden yara alsa,

Adalete susayan Çanakkale’ye koştu,
Hakkını kana kana içmek isteyen geldi.
Bilinçler bileğlendi, yürekler aşkla coştu,
Karanlıktan ışıkla geçmek isteyen geldi.

Adalet Kurultayı umuda yolculuktu,

Adalet erkekçe korku salıyor,
Dişi olan korksun bu Adalet’ten.
Dik durana karşı önlem alıyor,
Kişi olan korksun bu Adalet’ten.

Eğer laf atarsan toplanır yakan,

Adaletle yürüyen hakkını alır bir gün,
Karşısına zalimce duranlar utanmalı.
Halk haklıyı, haksızı anlayıp bilir bir gün,
Ulusu sürü gibi görenler utanmalı.

Kalmalı yurdumuzda adalet mülke temel,

Adalet özlemi vardı insanda,
Hakka tapan, gönül veren yürüdü.
Yüreğim burkuldu gördüğüm anda,
Görmeyen yürüdü, gören yürüdü.

Ankara’dan çıktı karar verenler,