Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Atatürk’ün, Yunus’un, Mehmet Bey’in toprağı,
Türkçenin çınarları görünür Karaman’da.
Bu günlere gelmiştir kökü, dalı, yaprağı,
Tarihin değerleri korunur Karaman’da.

Hatuniye medrese, Aktekke derviş yeri,

Yunus'tan bu yana ozanları var,
Karaman sahipsiz değil çok şükür.
Gerçek tarihini yazanları var,
Karaman sahipsiz değil çok şükür.

Bilim insanları akıl veriyor,

Kemal Arabacı Karaman için,
Özveriyle koşan bir sevdalıdır.
Gözleriyle güler, sormayın niçin,
Karaman’la coşan bir sevdalıdır.

Karaman konulu her toplantıda,

Karamanoğlu soyu buralarda kök salmış,
Atatürk kökeni var, Karaman sevilmez mi?
Mehmet Bey, Yunus Emre diline bağlı kalmış,
Türkçe dil dökeni var, Karaman sevilmez mi?

Geçmişi araştıran, dağlarda gezeni var,

Karaman Taşkale bir hazinedir,
Manazan, İncesu mağarası var.
Tahıl ambarları bugün zindedir,
Tarihler boyunca hep durası var.

Manazan yüksekte tarih nakışlı,

Muhtar Mehmet Günay, Muazzez Yaşar,
Taşkale’de fuar açtı görelim.
Köylünün azmini görenler şaşar,
Karabuğday ekti biçti görelim.

Taşkale’ye hayat vermek isterler,

Mehmet Beyin buyruğu diline sahip çıkmak,
Ferman hükmü yürüyor Türkçenin Başkentinde.
Karaman’da zor dile yabancı sözcük sokmak,
Halk hesabı soruyor Türkçenin Başkentinde.

Türkçeye hayran olur gezenler Karaman’da,

Türkçenin başkentinde örnek olsun dilimiz,
Anlamlar bulanmasın duru Türkçe yazalım.
Karaman’a yakışsın övünç duysun İlimiz,
İşletme adlarını arı Türkçe yazalım.

El dili kullanarak aydın insan olunmaz,

Karaman’ı kaldırırlar,
Yerine gül doldururlar.
Olmazları oldururlar,
Karaman’ın Türküleri.

Köy yolunda musluk olur,

Karaman vilayettir, plakası 70’tir,
Konya’ya bağlı değil, ilçeliği bitmiştir.
Tarihteki kökleri derinlere gitmiştir;
Mehmet Bey’den emanet Türkçe dilimiz bizim,
Uygarlığın merkezi olmuş İlimiz bizim.