Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Korkmuyorum Üstadım İstiklali kazandık.
Umutlu şafaklarda yüzüyor Al Sancağım.
Erzurum üzerinden Edirne’ye uzandık,
Yurdumun dört yanını geziyor Al Sancağım.

Dökülen kanlarımız Yurduma helal oldu,

Mehmet Ali Kışlalı bir okuldu basında,
YANKI’sı çığır açtı dergiler dünyasında.
Gazeteci doğmuştu, hep öyle yaşamıştı,
Tüm ömrünü geçirdi haberler arasında.

Gazeteler yönetti, okullarda ders verdi,

Aktekke Camisi minaresinden,
Duyulan ezandan tanırım onu.
Yüreğe işleyen sala sesinden,
Ölene ağlıyor sanırım onu.

Mehmet Ali hoca Koçak’tı tamam,

Bindik bir alamete, yönümüz kıyamete,
Merakımız artıyor, dur bakalım n’olacak.
Razıyız melamete, çıksaydık selamete,
Kimileri yırtıyor, dur bakalım n’olacak.

Üretenler mahrumdur haklarını almıyor,

Benden sana zarar gelmez azizim,
Onun için sana verdim merhaba.
Aramızda hiç düşmanlık yok bizim,
Dostluğuna selam durdum merhaba.

Nasıl ise bir insanın görüşü,

Meşruiyet satılmaz, emekle üretilir,
Namusuyla iş gören yiğitler meşrulaşır.
Toplumsal değerlerle adalet türetilir,
Hukuka uygun olan kâğıtlar meşrulaşır.

Güçlüden merhameti dilenen meşru olmaz,

Ülkesini, ulusunu sevendi,
Her tezinde Atatürk’e güvendi.
Düşünce üretti Metin Aydoğan,
Kitaplarla aydınlığı övendi.

Türkleri aldatan hileyi yazdı,

Analar büyütüyor başından öpe öpe,
Zalimler öldürüyor yerlerde tepe tepe.
Gazeteci olmuştu, gerçeği arıyordu,
Görevini yaparken öldü Metin Göktepe.

İşkenceden geçmişti canı dayanamadı,

Doğru bildiği yoldan dönmeyi düşünmedi,
İyi şey yapmak için diretti Metin Uca.
Yaşamın zorluğunda sinmedi, aşınmadı,
Kendini hep yeniden türetti Metin Uca.

Gülmeyi, güldürmeyi eyleme dönüştürdü,

Farsça yazıp söyledi Mevla’ya olan aşkı,
Belki dilden bir katkı beklemiştir Mevlana.
Keşke Türkçe yazsaydı her dili bilen aşkı,
İyi ki dile müzik eklemiştir Mevlana.

İnsanı kutlu bildi Yaratandan ötürü,