Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

İlk göz ağrın oldum, ana olunca,
Her şeyi ilk bana dilerdin anam.
Çok kardeşim öldü, yalnız kalınca,
Arada gözyaşı silerdin anam.

İyi bir babaydı sevdiğin erin,

Emperyalist planı zalimce uyguladı,
Gençlere zulüm etti ABD çocukları.
Emeğe düşman oldu, aydını sorguladı,
Hukuku dibe itti ABD çocukları.

Kurduğu tuzaklarda kan gövdeyi götürdü,

Sonsuzluğa göçüşün simgesi Anıtkabir,
Atatürk ulusunun yüreğinde yatıyor.
Bağımsızlık, özgürlük imgesi Anıtkabir,
Zulme isyan edene cesaretler katıyor.

Atatürk’ü sevenler avlusunda buluşur,

Vedat Dalokaylardan devraldı Ankara’yı,
Devrimci uzmanlarla buluştu Ali Dinçer.
Halka yuva kurandı, düşünmedi sarayı,
Halkçı belediyeye alıştı Ali Dinçer.

Batıkent’in, Metronun temelini atandı,

Türkiye Cumhuriyet, laik hukuk devleti,
Bu vatanda herkesi bağlıyor Anayasa,
Uluslararasında görülürse kudreti,
Devlette saygınlığı sağlıyor Anayasa.

Anayasa hukuku mahkemeyle yaşatır,

Arabaşı içmeyen Karamanlı olur mu?
Siniyi, tası görüp şaşıran mahcup olur.
Her kaşığı sallayan adabını bilir mi?
Hamurunu çorbaya düşüren mahcup olur.

Hamuru kıvamında tutturmak marifettir.

‘Arapça değil mi uydur deyiver’,
‘Kimseler anlamaz’ derdi eskiler.
Bilim insanıysan dersi iyi ver,
Türkçeyi eziyor yapay küsküler.

Ne Arapça kutsal, ne Arap kutsal,

Gitti Arif Erkin Güzelbeyoğlu,
Halkının gönlünü sarmıştı kolu.
Müzisyen, oyuncu, mimar yaşadı,
Uzun yaşamı hep sanatla dolu.

Ödün vermez baba, dede göründü,

Görmesem de severim
Canımdadır arkadaş.
Bilmese de överim,
Şanımdadır arkadaş.

Ne dernekte, fırkamda,

Çocukluk arkadaşı akıldan kolay çıkmaz,
Anı defteri falan tutmaya gerek yoktur.
Okul arkadaşını unutsan olay çıkmaz,
Fikirler ayrı ise itmeye gerek yoktur.

Gençlik arkadaşlığı hiç hafife alınmaz,