Karaman Anneleri Şiiri - Nevzat Dağlı

Karaman anneleri Maderi Mevlana’dır,
Nefise Sultan gibi medresesi olandır.
Atatürk yetiştiren Oğuz Soylu anadır,
Zübeyde Ana gibi kurtarıcı bulandır.

İlaldı Hatun gibi köprü kuran anadır,
Türbeleri yapılan saygın duran anadır.
Yunus Emre büyütüp Hakka varan anadır,
Sevmeyi, sevilmeyi en doğru yol bilendir.

Manazan Manastırı yokuşunda adı var.
Kızıllar halısının nakışında adı var.
Türkçe ana dilinin çıkışında adı var,
Ortaasyadan beri dili bize kalandır.

Bağlarda, bahçelerde emekleri yeşerir,
Mal, davar zarar görse hep gözleri yaşarır.
Sütleri sağan odur, kazanları taşırır,
Peynir, yoğurt, ekmeğe iyi maya çalandır.

Dostluğun yanlısıdır, kavganın küseridir,
Karaman’da bisküvi kadının eseridir.
Tarlada ekip söken hep onun keseridir,
Hayvan beslemek için elle yonca yolandır.

Gittikçe çoğalıyor okuyan yazan anne,
Karaman kültürüne ezgiler düzen anne.
Var olduğu her yerde sorunlar çözen anne,
Karaman’ı huzurlu, yaşanılır kılandır.

Karamanlı anneye saygılar sunuyorum,
Yaşlandıkça ağabey yerine konuyorum.
Onlar dosttur, kardeştir dert varsa yanıyorum.
Komşudur, arkadaştır, bize selam salandır.

Karamanlı Nevzat’ın Seyyide’dir annesi,
Çeltek Mahallesinde bahçeliydi hanesi,
Üreterek yaşandı ömrünün her senesi,
Tanıyandan, bilenden hep dualar alandır.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat