Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Bir adam kovuldu cennetten,
Uzaklaştıkça sağırlaşan, çığlıklarım duyulmaz.

Kapı tokmaklarını yokladım,
Şehrin sokaklarını araladım.
Işıklı, ışıksız tüm lambaların altında aradım seni.

Sen giderken…
Kapının ardında kalan ben,
Kapı kilitli,
Gidersen ulaşılmaz olacaksın
Kalırsan belki bir boşluktan sızar seni özleyen sesim.

Ben Düş/tüm…
Sana bir kere Düştüm..
Ama Senden defalarca Düş’tüm..
Gözlerinin karasında, Aşk’ın beyazını buldum.
Kirli Aşk’ını Beyaz’da buldum.

Yakarış zamanlarımın ağlamaya yüz tutmuş odalarında
Gece ile gündüzün arasında ezilirken yüreğim
Kendim ile başka bir yürek arasında git-gitlerden yorgun hayalim

Gidip gelmediklerinde saklı sözlerim
Devamı olmayan şiirin ilk kıtası gibi yarım kaldı her şey

-I-
Zamanında sayfalar dolusu yazmalar yetmezken,
Zamanla kelimeler yeter…
Ve sonra kısaltılmış kelimeler alır yerini..
Zamanla kelime etmesine bile katlanırsın…
Hatta bir şey söylemesine bile gerek kalmaz..

Sarhoşum, Dün Gece’den kalma…
Gece yıldızları seyrederken oldum,
Hayalini içtim Güneş üzerime doğana dek..
Zehir oldun sabahıma..

Zıkkım dolu bir fincan kahve içeceğim birazdan..

Bu gece loş ışıkta yürüyorum, sokak lambasından sızan
Işıkla…
Bomboş her taraf, Âlem uykuda,
Ben Seni düşünüyorum, Bu
Kalabalıkta.

Yürek-Sizim…
Öncesini hiç düşünmediğim, Çünkü anlamadığım..
Sonunu da hiç hesap etmediğim..
Bilinmeze doğru sürüklenen Garip bir
Aşk hikayesiydi bizimkisi..
Nerde başladığı, nerde biteceği belli olmayan..

Sana seslenen sesim kuyu derinliğinde
Kuyunun içindeki Yusuf’un yüreğinden
Sana uzanan ellerim Yusuf’un elleri, kuyudan kervana uzanan eller
Sen gelmezsen eğer, çıkamayacağım kuyudan
Zaman öylesine karanlık
Sadece gece

Sen Benim Asi Yan’ımsın..
Ben Hüzün kokan Kelebek..
Bu Yürekten ilk kovuluşum değil benim..
Cehennemi isterim sıcağında..

Her Doğan Gün Ümidimi yok eden Tarafımsın…