Sen bırakıp giden asi bir kelimesin..
Ben yarım kalan bir cümle..
Ve şimdi hemen yanı başımda
Nokta…
Devamında bir şeyi olmayan,
Ne yazık ki kırılmaya kemiklerimizden başlayamıyoruz
Eğer öyle olsaydı, tersten devam etmezdi hiçbir şey
Daha kolay olurdu sona yaklaşmak
Ve asıl doğru bu olurdu
***
Kentinde ölmek isterim..
Şehrimde yaşayacağıma...
Kilitledikçe ben, bir sürü kapı açıldı, hangisine gireceğimi bilemeden bir ney sesi.. Gizl/li Zamanların odalarında buldum kendimi.. Neyzen üflüyor... Utançlarım geri gidiyor kentinin son çkış kapısından ve ben yüreğimi kapına koydum kulaklarımla dinliyorum Seni... Seni dinlerken her azam kulağım oldu... Dudaklarımdaki harfleri önce kelim/eleştir.. Sonra cümleleştir ve bitmeyen bir hikaye oluştur..
Ansızın bastıran korkularım, bazen kendime bile bakmaktan korkarken Sana bakmaya cesaret gösterirdim.. Korkaklığım şehrini yaşatırdı, beni ise öldürürdü... Şehrinde ölmek ne güzeldi.. Sen ağlatırdın beni... Şehrin sokakları yankılanırdı.. Ses olurdu, türkü olurdu kentinde.. Şehir yaşardı, ben ağlardım...
Kanadı kırıldığından beri yeryüzündeki küçük kızların
Gökyüzündeki melekler ağlıyor.
Hep birlikte kesiklere, kırıklara ve ölümlere ağlıyoruz.
Kırılırken ölüyoruz
Kendi merkezinden kaçan bir halim var, aklım kaçık
Sesim kararsız adımlarım kadar
Bir kabloyla toplayabilseydim içimdeki tüm damarları aynı hizada
Ve içimdeki sana ait her şeyi bir kutuya saklayabilseydim
Daha kararlı olurdu adımlarım
Gönlümdeki huzurdan yüzüm haberdar olurken
Yüzümdeki dağınıklıktan elimin haberi olmuyor
Eli olanların
El olanların da olmuyor
Dilim haberdar
En ufak bir duygu kıpırtısında
Yazarken ağladığımdan mıdır? Yoksa İstanbul'un gözü yaşlı diye mi..
Bilmiyorum ama Kalemim Sırılsıklam..
Yüeğim kan ağlıyor diye mi?
Islak kalemimle yazdıklarım da ağlıyor böyle olunca..
Ben ağlıyorum, yüreğim ağlıyor,
Sonra kalemimin mürekkebi dağıtıyor yazıyı..
Aynaya son bakışım gibiydi, sana olan tutuklu hâlim
Ve dünyaya vedânın son provası gibiydi kendimi görüşüm
Görüş alanım yavaşça sisleniyordu
Perde kapanıyordu
Siyah bir gelinlik giyiyordu gözlerim
Okuduğum her kitap da Seni aradım,
Satır aralarında.
O kadar güzel gizlenmişsin ki,
Bir harfine bile rastlayamadım.
Kim bilir Hangi Avuçlarda eriyor Harflerin…
-
Yusuf Dumral
Tüm YorumlarTüm şiirlerini beğeni ile okuduğum bir şairdir. Şiirlerinde sanki hayatından kesitler var gibi... Kalemin hep yazsın, durmadan yazsın. Sevgiyle kal arkadaşım.