Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Koskoca hayatın karmaşasından; kaçmaya çalıştığımda,
Her yükü sırtlanacağımı zannettiğim zamanlarda,
Omuzlarım küçücüktü..
Kendimi yaptığım oyuncak evlere sığdırmaya çalıştığımda da,
Küçüktüm..

Kimseler bilemedi Seni,
Saklandın.
Sen ölümünle, Yüreklerde,
Aklandın.

Kaç Sevdâ gömdün kuytularına,

Gözlerimin neminden
Rutubet yaptı yüzüm
Artık daha paslı gibi ruhum
Ellerimi az kullanılan eşyaların arasına kaldırdım
Tavan arası
Neleri gizliyor

Yağmur; soluğuma,
Bileklerimde ağrı,
Gece; kısalmayan.

Yağmur her iklimime düşen,
Gözlerim kapalı.

Güneş vurdu gözlerime,
Kör vakitti gözlerimin, Göremedim.
Ve Sesin.. Sağır etti kulaklarımı,
Dar vakitti, duyamadım.

Aşk hep sağır dokunuyordu kirpiklerime,

Varlığını giyindim tüm düğmelerini ilikleyerek
Sen uzaklaştıkça kopmaya başladı düğmeler
Gerildi sırtımdaki elbise
Yırtıldı ısınmam gereken yerden
Sonra kış geldi yağmur başladı
Yokluğundan az önce

Bütün şehirleri terkederdim Senin için,
Bütün ülkeleri,
Hatta bütün dilleri,
Kendi dilimi bile unutrudum Senin için..
Olur olmaz her şey 'Olur' gibi geliyordu önceleri..
Herşeyi oluruna bıraktım..

Unutulduğum yerde dünya değiştiriyorum artık
Seninle kavuşmanın imkansızlığını
Daha da imkansızlaştırmak için


Bir Cuma sabahına uyanamayacak gözlerim

Sen de bir gün Siyah’tın aslında,
Her renk gibi, her rengin özü gibi.
Kaç renge bulandı bu beden,
Sana gelene kadar…

Yağmur yağınca yağmurun rengine büründün,

Yutkunmaya bile geç kalıyorum,
Tükürüğüm son anda, salise kadar kısa bir sürede,
Yapışıyor boğazıma,
Boğuluyorum.
Tükürüklerim bile geç kalıyor