Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Şarap iki kişiliktir
Ama yalnız daha tatlıdır!

İki kişilik içilse de soğuktur
Hiçbir dudağın ısıtamadığı kadar kırmızı

Sen; uçmayı bilirsin göklerde
Ben; yüzmeyi bilirim denizde
Buluşmamız bir tufan meselesi

Yerin gök ile birleşmesi
Kıyamete kadar imkânsız gibi

Uzun süre gecelere küsüyorum..
Yaşayamadığımız hatıraları kusuyorum..
Sanki gerçek olacakmış gibi,
Durmadan yeni hayaller kuruyorum..

Sancısı bitmeyen Gecelerimin Acı’sı,

Her ses bir yankı bırakır kulaklarımda
Her yankının bir de hikâyesi vardır

***

Devrik cümlelerimiz pervasızca yayılıyor evrene

Unuttum
Sen hariç her şeyi
Kendimi, beni, sende bıraktım

***

Niye’lerimsin, Neden’lerimsin.. Nedenimsin..



.../ Ne zaman başladım kendi kendime sormalara bilmiyorum.. Ama soruyorum nedensizce.. Niye demeden önceki, son kelimemsin benim.. Son şansım gibi.. Son yüreğimin sızlaması gibi..

Arabam bal kabağına dönüşmeden az önceleri
Sonrasını hatırlamıyorum
Geceydi

Yazmak için çok neden birikiyordu
Geç kalınmıştı

Bu görünen Sen misin?
Sen isen eğer, Yüreğin nerede?
Ya da Senin olmayan bir karaktere bürünen
Benliğin nerede?

Bulutların üzerinde çıplak ayakla dolaşırım ben,

Soğuk, sakıncalı ve yalnız
Yalnız olduğu için tehlikeli

Döktükçe toparlayamadıklarım
Soyuldukça büyüyen yalnızlıklarım var

Bir gün tekrar dirilecek kadar ölüyüz
Şu ayak sesleri, kimin?
Gelişler kime yakın?
Gidişler kime tanıdık?

Ölüyüz, yağmuru hissedecek kadar açız,