En büyük Yalan’ı Sen söyledin Bana,
Ruhum dedin…
En büyük inançlarla inandım Ben de Sana,
Ruhum dedim..
Şimdi kime inanırım?
“Sensizliği dinliyorum, tüm kalbimle,
Çıt bile çıkmıyor.”
Sensizken ortalık ne kadar sessiz,
Buruşturulmuş hüznün sesi değiyor yüzüme,
Sana sustukça, kendime kusacağım biliyorum.
Yetmiyor hiçbir şey,
Yetemiyorum kendime!
Sensiz gülmektense,
Sessiz ve Sensizim..
Sensizlikte buldum Seni.
Dolaştığımız meydanlar,
Şimdi Biz’siz Özgür…
Seni bulduğumda kaybettim, Şehrimin tüm ışıklarını,
Her giden bir şeyler götürdü benden..
Sen ise Beni götürdün benden..Yüreğim o kadar puslu ki,
Bakamıyorum bile artık gidenlerin ardından..
Dürüst, İçten ve Sıcacık bir Sevgi istemiştim Yalnızca...
Çok şey istemişim..
İnanmak istemişim..
Mesela; sigara içmeyen birisi eline sigara alsa, tutuşundan hemen anlarsınız.
Sigara içseniz de, içmeseniz de.
Ya hep içer gibi, umursamadan sarılmıştır parmakları,
Birazdan izmarit olması beklenen sigaraya,
Ya da ilk defa tutuyor gibi, itina ile
Kavrar parmakları…
Bulunduğum gibi kayboldum
Akşam gölgesine yansıdı silüetim
Gölgemin üzerine serdim bedenimi
Biraz dinlenmeli, yoruldu bileklerim
Bulundum diye sevinirken sabah oldu
Kayboldu gölgem yine, yeniden
Susalım en iyisi biz şimdi
Şiirler konuşsun
Farklı anlamlar yüklemeye çalıştığımız şu hayat
Kaldıramadı bu hiçliği
Bana yükleyelim
Sen herkes olurken
Yetmiyor anlatmaya,
Hep sınırlandırılmış geliyor kelimeler
Ruhun seyahat halinde yükseklere
Sen çıkarken, ben küçülüyorum.
Seni her yerde konuşan benim
-
Yusuf Dumral
Tüm YorumlarTüm şiirlerini beğeni ile okuduğum bir şairdir. Şiirlerinde sanki hayatından kesitler var gibi... Kalemin hep yazsın, durmadan yazsın. Sevgiyle kal arkadaşım.