Bir kitabın tek yaprağıydık
Sen ikinci sayfasıydın
Yazgımın devamı, hikayemin tamamı
Sayfamın devamı
Hayatımın anlamının tamamı
Buradayım
Sen gittikten sonra burada kaldım
Bu şehirde
Bu yalnızlıkta
Peşinden gelmeye çalışırken çiğnenen sesimin derinlerinde gizlendim
Toz, toprak oldu üstüm başım
Sanılanın aksiydin… Kimsenin sanamadığı..
Sözlerin, semâ’ya karışıp yok olamazdı..
Sözcüklerini savurmanın bedelini
İçim çekiyordu..
Sözler’inin uçmayacağını öğrenemedin,
Simsiyah bir hayatta bembeyaz satırdık biz
Uçlarımızdan ayrılırken
Tüm ortamızla birleşmiştik
Simsiyah zamanları beyaza boyayacaktık
Ama yetmedi gücümüz
Her ne kadar temiz duygularla bunu dilesek de
Soğuk hiç bu kadar güzel olmamıştı,
O sahil kıyısı,
O bank..
Yüreğim hiç bu kadar dolmamıştı..
Bir yerde koyun sesleri, koyun kesiyorlar ve pislik kokusu
Az gidiyorum, çiçek bahçesi, en çok gül kokuyor
İyiliği, kötülüğü kokularından ayırt edebilseydik keşke
Burnumuz daha az kötü olurdu ve karınca yuvaları daha az istilaya uğrardı
Susmayla halledilemeyecek kadar ağır yükleri taşırken sırtımız
Her defasında aynı eğilimle düştü omuzlarımız
Üşüyorum…
Bu sıcakta, Güneş’e aldırmaksızın.
Üşüyorum kollarında, Tenine aldırmaksızın.
Dilim sadece Sus/uyor.
Kemiklerime kadar işleyemeyen bir Güneş’im var
Unuttum Seni..
Artık Başka bir Dünya’da bile çıkma karşıma…
Önceleri oysa, karşıma çıkman için ne Dua’lar ediyordum..
Şimdi çıkma sakın karşıma…
Unuttum Seni…
Kahkahaların ulaştığı zamanları düşlüyorum
Ağlarken kırılan anılarımız
Titrek mum alevi gibi yaşadıklarımız
Kıpırdasak kaybolacak
Bir ev arıyorum gece düşlerimi kurmak için
Zaman şimdi ikimize de aynıydı,
İkimize de yitmişti…
Yetememişken ömür,
Ölümün ırmağının kıyısına kadar yetmişti…
Ayrılığın hikayesini beraber yazarken,




-
Yusuf Dumral
Tüm YorumlarTüm şiirlerini beğeni ile okuduğum bir şairdir. Şiirlerinde sanki hayatından kesitler var gibi... Kalemin hep yazsın, durmadan yazsın. Sevgiyle kal arkadaşım.