Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Dört Mevsim’den birisi
Ên güzel harikalarıyla sarmışken bizi,
Ben Beşinci Mevsim’i özlüyorum..
Öyle titriyor ki yüreğim
Seni arıyorum tüm evrende..

Bilindik bir şehirde, bilinmedik biriyim ben.
Bilindik yağmurlar altında, bilinmeden ıslanıyorum,
Bilindik bir şekilde üşüyorum…
Bilinmeden ağlıyorum, bilindik gözyaşlarıyla.

Ama! ...

Tanımadığım yüreklere girdim,
Misafir oldum..
Yüreğimin sahibini kovmak için
Yüreğimden oldum…

Tanımadığım evlere gittim..

Dengesizim!
Ya çok üşüyorum ya da çok donuyorum…
Dengesizliğim Sana bir de.
Ya çok seviyorum ya da hep seviyorum…

Dilediğince değiş Sen!

Bundan böyle söyleyemediklerimi dümdüz yazıyorum

Gecelerim sabaha kadar açık
Yalnızlığımın önünü ilikliyorum.
Bir düş kuruyorum uçan kuşların konduğu penceremden
Bir dua tutturuyorum kuşun ayağına

Bütün güzellikleri alan doğa
İnsanlar çalıyor doğadan
Çiçek yetiştirsek oysa
Çiçek kokar ellerimiz
Her yağmur şiir doluyor pencerelerimizden süzülürken
Şarkı söylüyor gök gürlerken

Hadi siyah gözlerinde karanlığa boğ beni..
Bilirim.!
Bu şehrin ışıkları bile yetmez aydınlanmaya..
Gözlerinin karanlığında
Aydınlat beni! ...

Yersiz savuran zamanlara



Yerli gülmelerimin kıyısında
Hanım hanımcık oturaklı duygularım var benim

Bir gece sabaha karşı
Saatler hangi gecenin katili
Sevdiğinin kokusu koynundayken
Gece nasıl da cömert
Tüm karanlığıyla seriliyor önüne gece
Aklımın içinde mahrem duygular

Konuşmaktan bile yorulur oldum,
Bu kadar anlamsız, bu kadar anlayışsız dünyada
Hayallerimin katillerinin böldüğü sessiz gecede,
Bir tek kırık sesleri ve kırma sesleri
Bıçakların