Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Sana Yarım Kalan Yarınlarımı getirdiğim yerden,
Gerisin geri giden bu şehirden,
Tersine dönen şu dünya’mdan,
Aramızdaki uzaklaşmaya yüz tutmuş, yakın mesafelerden,
En çok da Gözlerimden;
GİT ...

Ama ıslak yastığım,
Rengi koyulaşmış



l

Affet bugün dağınık biraz ortalık,
Toparlayamadım,
Her yerde Sen varsın, böldü böldüm paylaştıramadım…

İntihar bakışları biriktiriyorum artık sokak başlarında,
Boş boş bakıyorum,

Anla işte yaralıyım…
Kanatmaya kalkma beni!
Bir çok yerimden değil, tek yerimden kanarım.
Tek yerim öldürür tüm benliğimi,
Tek ölürüm…

Her Geçen Gün, Sensizliğimi Biraz Daha Yüzüme Vururken,
Kendime olan Küskünlüğüm çığ gibi büyüyor..
Bilirsin! Dilsiz olurum yanında,
Haykırmak istesem de haykıramam…
Anlatamam.. İçimdekileri..
Çünkü anlatacak kelimeler icat edilmemiş henüz..

Ben Sen’den okyanus istemedim,
Sadece gözlerinden Düş’en bir “Deniz” istedim..
Yüreğim gözlerine değmezsem,
Bir avuç nehirde boğulur, Giderim..

Olmadı, Gözlerinden…

Gece
Yürek sızısı…
Yine yağmur yağacak

Ne zaman yüreğim sıkışsa gökyüzü kızar, kabarır önce
Sonra ağlar

I

Sen benim en kelimesiz zamanımda çıktın karşıma,
Kuraktı, susuzdu cümlelerim,
Sade, yavan, sessiz harflerle doluydu,
Oysa ben sana oda dolusu cümleler kurmak isterdim.

Bir ara sokakta kaldım
Dondum
Dün müydü?
Gece miydi?
Hangi araydı?
Yatsı ezanından önce miydi…

Kucağındayken dünyalar benim olurdu,
Minicik yüreğim yüreğinde yok olurdu..
Ellerim, minicik ellerim ellerine hapsolduğunda,
Parmaklarımı acıttığında
Yüreğim erirdi babacığım..