Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Sesime ağzın varsa konuş
Yüreğin erişiyorsa sesine anlat
Yoksa sus!

Toplu dağıttım kendimi
Tek parçadan bir sürü şekil yarattım

Bazen Ruhum’u rüzgara satarım,
Esip geçeceğini bile bile.
Ama o hiçbir zaman sahip olamaz yüreğime
Çünkü Ruhum’u alabilecek kadar zengin değildir elleri
Tutamaz kalbimi…

Yansımaydın
Benim yansımam
Öyle yanılmıştım işte
Kendim gibi görerek
Sadece bir yanılsama, bir dilek
Geldiğin gibi aynı hızla kaybolman

Kaç sefer daha silip, ekleyeceğim
Seni yüreğime?
Her kızdığımda kendi ellerimle öldürdüğüm,
Her sevdiğimde yeniden doğurduğumsun..

Ben aslında yağmur yağarken yere düşen

Gücüm kalmadı artık kendimi her gün biraz daha fazla kandırmaya.. Gelmeyeceğini bile bile hayallar kurmaya.. En kötüsü de kendimin bile inanmadığı hayallere inanmış gibi yapmaya..

Yamalı Sevda Yalan Sevdâ'ya döndü.. Önceleri; Sevda bittiğinde başka bir yerden kendimden alır, ödün verir yine kurtarırdım.. Kaptandım ya ben.. Bu aşkın dümeni bendeydi ya... O yüzden.. Bitmesin diye..

Gitmeyesin diye...

Var ile yok arası olmak istediğim bir zamandan,
Bir varmış, bir yokmuş.
Var iken, yok olmuş…
Varlığını, yokluğuna tercih etmiş..

Ne geçiremediğimiz zamanları,

Aslında Gece de Benim,
Gündüz de…
Güneş de benim,
Ay da…

Vardım… Var oldun…

….Ve Gece, Yıldızların sağır eden sancılarıyla doluydu..
Yıldızlar İnsanların acılarını yüklenmiş,
Yakıcı hatıralarıyla Deniz’e akıyordu..
Ay; karanlıktı… Bulutların ardındaydı…

Güneş bir yerlerden sızmaya çabalıyor,

Gittin, ben dilime pelesenk olmuş dualarla uğurladım seni
Yağmurlu bir gündü, en az bugün kadar yağmurlu ve gri
Solgun, ölgün, sessiz bir gün
Dualarım kadar andım seni, dua gibi sevdim
Dualarımdan sığınak yaptım sana
İnsanın dualardan başka sığınacağı başka bir şeyi olabilir mi?

…/ O kadar Yalnızdım ki;
Odamdaki oyuncaklara sığındım..
Kimsesizliğimi onlarla yok etmeye çalışırken,
Onlarında birden kimsesiz olduğunu fark ettim..
Onlarda benim gibi; “Kimsesiz değilim artık” demek istiyordu..