Nevin Akbulut Şiirleri - Şair Nevin Akbulut

Aslında hiç kimse Özgür değil...

Özgürlük çok yükseklerde, belki bulutların arasında, belki de 7 kat sema’da.. En yüksek tepeye çıkıp kendini boşluğa bırakmak gibi bir şey Özgürlük...
Herkesin istediği ama aslında kimsenni de cesaret edemeyeceği bir şey.. Çünkü cesaret ettiğinde savrulmanın şiddetiyle yok olursun... O yüzden yükseklerden hep kokarız.. Özgürlük ulaşamayacağımız kadar yüksekliklerde..

Ben de kendimi boşluğa bırakmak istiyorum, belki de o zaman gerçek huzur’u bulacağım.. Anlaşılan o ki burda gerçekten huzur yok..

Bu gece en siyahları giydim
Önceden ölen kendimi tekrar öldürdüm..
Son kez gel bana,
Soğuk ve soluk tenimden başka verecek bir şeyim yok sana…
Korkma; donuk bakışlarımdan,
Gülümseyen bir yüzüm yok artık…

Toz pembe pastel boyalarım,
Kendi dünyamı kendim boyuyordum…
Puslu, gri, soluksuz bu havada,
Kendim boğuluyordum…

Güneş’in oğlu,

Her gelen yüreğimi talan etmeye çalıştı,
Her giden benden bir şeyler alıp gitti.
Giden’in arkasında bıraktığı izler hayatımda hiç geçmeyen yaralarım oldu.
Gelen hep gittiğiyle kaldı..
Ben ise inandığımla.

Gerçek Olamayacak Kadar Güzel Rüya'm
En Güzel Rüya'dan Bile Daha GERÇEĞİM'sin...

Sen gidersin…
Kimseye anlatamadığım hüzünler birikir içimde…
Tomurcuklarım solar dalımda, açamadan…
İçten içe kururum…

Canım’ın Taa En İçiydin..

Atlamak mümkündü, atlayabilirdim yüksekten ruhumu bırakabilirdim denize
Kendimi balıklara satabilirdim

Atlayabilirdim
Eğer senin gözlerin,
Annemin yaşları gelmeseydi aklıma…

Mutluluğumun Adı; “Sen”
Adı’nı saklıyorum parantez içlerime,
Kimseler göremesin diye..
Parantezimin uçları hep Bana açık…

Yaşamamın Nedeni; “Sen”

Sana bakar gibi baktım Deniz’e,
Gözlerine bakar gibi baktım Mavi’ye, Yeşil’e,.
Her Deniz gözlerindeydi
Her seninle Yeşil’di..

Seni görür gibi gördüm kendimi Deniz’de..

Sana söylediklerimi hafife al,
Çünkü gerçekten hafifler,
Bir kuş tüyü kadar hafif….
Ve pembe uçuk pembe, uçacak kadar hafif!

Sana söyleyemediklerimi hafife alma,