Nerdensin, dedin... Söyleyeyim; bilmem, anlar mısın? Her yaranın ardındaki sessiz feryâdı tanır mısın?
Ne bir şehrin taşındayım, ne bir ilin adında, Ben ömrün çetin imtihanı, zamanın feryâdındayım.
Bahtın kara yazısında nice ümitler gömüldü, Bir damla sabır uğruna nice ömürler tüketildi.
Sanma ki insan doğduğu toprak ile tamam olur; Ruhu çelikten dövülmeyen her beden yarım kalır.
Kader, demiri ateşle; insanı kederle sınarmış. Yıkılmayan her gönülde bir başka âlem varmış.
Sor yine... "Nerdensin?"
Ben; Ne maziye esir, Ne yarına mağrur...
Yalnızca hakikatin yükünü omuzlayanlardanım.
HUNTÜRK
Huntürk HanKayıt Tarihi : 21.07.2026 13:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!