Nerdensin, dedin... Söyleyeyim; bilmem, anlar mısın? Her yaranın ardındaki sessiz feryâdı tanır mısın?
Ne bir şehrin taşındayım, ne bir ilin adında, Ben ömrün çetin imtihanı, zamanın feryâdındayım.
Bahtın kara yazısında nice ümitler gömüldü, Bir damla sabır uğruna nice ömürler tüketildi.
Sanma ki insan doğduğu toprak ile tamam olur; Ruhu çelikten dövülmeyen her beden yarım kalır.
Kader, demiri ateşle; insanı kederle sınarmış. Yıkılmayan her gönülde bir başka âlem varmış.
Sor yine... "Nerdensin?"
Ben; Ne maziye esir, Ne yarına mağrur...
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta