Kültür Sanat Edebiyat Şiir

'...ve düşündü ki en afaki zannettiğimiz romanlar bile,muharririn ruhunu muhayyel kahramanlar vasıtasiyle aksettiren bir otobiyografiden başka bir şey değildir...'

'...kabil mi acaba? İnsan uykunun karanlıkları arasında,bir kum tanesi kadar küçük ve kendi kendini teftişe muktedir bir şuur noktasını uyanık bırakarak,beyninin öte taraflarına istirahat verebilir mi? '

'...fakat bu noktaya dikkatini davet etmedim ve bunu anlayışına bıraktım...'

'-Bir insanı tamamiyle tanımak için bazen asırlar yetişmez; kafi derecede tanımak için bazen bir an bile yetişir...Bana lazım olduğu kadar sizi tanıyorum...'

küçük bir çocuğun sevinci gibi...

'...Naci artık herkese tabii adam taklidi yapıyor...Geceleri üstünü örtmeye gelen annesine de uyku taklidi...Yemek yerken iştiha taklidi...Üniversitede aklı başında bir adam taklidi...Sanki kendi haline bıraksa yüzünün çizgileri bir ceviz gibi yamru-yumru büzülecekmiş de görenler ıstırabını anlayacakmış gibilerden,onları germeye çalışması...Tebessüm,yanaklarını kezzap sürülmüşçesine acıtan bir şeydir...Gözleri dibindeki faciayı ifşa etmesin diye takma gözlerle değiştirilmiştir...Ellerini bile fazla hareket ve işaretten alıkoymuş,adeta felce uğratmıştır...

Bu kadar mı?

Ruhu bir tarla...Vehimlerden bu tarlaya kara bulutlar halinde çekirge...Gözlerini kapattığı zaman da kıvrım kıvrım beyni kanıyor...Her fikir,bu kıvrımlar arasından akan siyah bir kan damlası...'

'...ama karı ile koca arasındaki dirliksizliklerin asıl sebebi,biribirlerini pek yakından tanımaları değil midir? '

'High Noon' (1952)

Fred Zinnemann

-Başka bir yere bakarken gözlerini üzerimde hissetmek hoşuma gidiyor...

-Hayır,seni yargılamadığından eminim...Hem bu arada,senin yanına oturdu...Bunu bilerek yaptığına eminim...