© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
'...evi dağılmış,hiç bir noktaya sabit bir alaka ile bağlı olmayan serbest bir insandım; fakat bu hürriyetin tadı boşluğun korkunç esaretiyle bulanıyordu...Zekamız ve muhayyelemiz,bizi ümit ettiğimiz kadar oyalamıyor...Kitabın dostluğu da günün bir kaç saatine münhasır...Nihayet,her tesirin cevabını bekleyen içtimai hassasiyetimizin azdığı vakitlerde,ikinci bir insanla aramızdaki ruhi teamülü çok arıyoruz; ben bunu geceleri o kadar arıyordum ki hiç bilmediğim ağaçlıklı yollarda,kendi başıma saatlerce dolaştıktan sonra,oteldeki odama pek yorgun döndüğüm halde,gece yarısından sonra saatlerce uyuyamıyordum ve gürültülü kalabalıklardan daha tesirli darbelerle ihsaslarımın üzerine vuran yalnızlığım uykumu kaçırıyordu...'
'Mar adentro' (2004)
Alejandro Amenábar
'...ölüm karşısında yalnız kalmanın dehşeti,ölüm korkusunu bile bastıracak bir şiddetle artıyordu...'
'Les yeux sans visage' (1960)
Georges Franju
'Nice kez insan sözcüklerin seslerini sanki raslantı sonucu bir araya gelmiş gibi izleyerek bir şeyler söyler...Sonra bir de söylediğiniz şey harcadığınız soluğa değdi mi diye bakarsınız ve rastlantısal bağlantılardan bir düşünce doğduğunu görürsünüz...'
swan...
'...sanki kendi içinde bulup yakalayamadığı şeyleri dışarıda ararmış gibi çevresine bakındı...'
'...insanlardaki yalnızlık korkusunun,bütün hayatı müddetince şuurlu ve ekseriya şuursuz olarak hissettikleri ölüm tehdidi karşısında birleşmek ihitiyaciyle olan alakasını anlıyor,cemiyetle ölüm arasındaki münasebetin sırrına eriyordu...Bir anda ölüm ona cemiyetin yaratıcısı gibi göründü; milyarlarca insanın üstünde bir kara ışık gibi uzanan bu en büyük korkusunun altında herkesin birbirine sokulmasındaki ihtiyacın ehemmiyetini hissediyordu...Halden anlıyan beşeri alaka ile dolu bir insan gözünün bir bakış anında toplanan imdat ve yardım kuvvetini anladı...Hep açılmasını beklediği kapının aralığında görmeğe can attığı şey,bu bir an sürecek bakıştı...'
'...bir çok defalar yazdın sen...İnsanda yaşamak hırsiyle beraber her an ölmek hırsı da var...Tabiatte var bu...Vücudumuzu harap eden zehirlerden aldığımız tadın manası bu değil mi? Fırtına da bu değil mi? Tabiat da kendi kendini yıkmağa çalışıyor...'
'...bu kelimeyi sevmiyorum...Alakalarımızın yüz bin şekline isim bulamıyoruz ve 'sevmek' deyip çıkıyoruz....Onun için ne kadar suistimale uğruyor bu kelime...'