Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Tuna Kıpçak
Tuna Kıpçak

hangi yeryüzü gökyüzüne bakmaz; ve sanılıyor mu ki, gökyüzü de yeryüzüne meftun değildir... manası; allah matematik olarak da inkar edilemez...

  • akasya durağı23.04.2026 - 13:08

    akasya

    bağrıma bir akasya ek n'olur...
    garibem,
    ve kalbimde bir kürek mahkûmu saklanır,
    vişne ve nar ağaçlarının arasında,

    işte sesleniyor bana,
    hışırdayan kavakların içinden,
    üşürsen;
    içinden orman geçen şiirlerimden
    kozalaklar topla,
    sonra yak bir bir ruhunun hirasında,
    patlasın çıtırdayarak ateş böcekleri;
    ısınırsın...
    duyup da işittiğim o yankılanan sesle,
    içimden geçen ve nereye gittiğini hiç bilmediğim
    o tren,
    kalbimin tünelinde birden duruverir;
    şaşkın bakışlar, şaşılar ve şehlalar
    ve alacalar içinden geçip,
    kaybolmuş mahcup bir sincap gibi,
    yerime otururum bilirsin;
    cam kenarına,
    ve elimdeki kozalağı uzatırım kondüktöre
    biletsiz şairem, anlasana;
    garibem... seferîyem…
    içinden okyanus geçen böyle bir göz yok,
    ondandır iç sesime dayanamayıp,
    yüz/süz dönüşlerim sana;
    aşk…
    ah/ ciğerime bir akasya ek n'olur...
    ah

  • avluda yürüyen gölgeler23.04.2026 - 12:48

    lebkuchen

    çöpe atan dost olsun tek,
    ona yazılmış çileli dizeleri,
    ki çilem; çilemizdi bilirsin,

    kürtaj artığı bir bebeğin,
    cami avlusuna bırakılması anında,
    anasına son bakışıyla başlayan çilesi gibiydi,
    çilemiz…

    gecelerce bilinci kovan çaresiz acılar gibi,
    yatağa düşüren bir dermansız dert gibi,
    pençesine düşülen ortaçağ vebası gibi,
    bir mevsim boyu çekilen sekerât gibi,
    çilemiz,

    kaç kez;
    kaynar sular indi tepemizden,
    vedalarda kaç kez…
    son vedamızla kavruldu yıldızlar gökte,
    ki süreyya yıldızı da kaybolunca gözden,
    kulağımıza fısıldanan oldu,
    /artık yine kendinlesin/

    madem gittiğin yere çağırmıyorsun beni,
    ötelerdeki menziline madem,
    yüzüm gelmiyorsa gözlerinin önüne daha,
    anmaz oldunsa adımı ve,
    ve bakaranın iki yüz elli beşinci ayetini,
    okuyup üflemiyorsan artık içine, iç sesinle;
    içinden geçen cankurtaranın sesini de
    duymuyorsun demektir,
    çağrılı olsam da gelemem yanına kendiliğimden,
    ki bak kanıyorum, kan kaybediyorum ben,
    gittiğin yere yeniden gelemez misin ki sen,

    ki acaba dost açmış mıdır umuduyla baktığım,
    elektronik mektup zarfları,
    dilsiz ve lisansız durmayın öyle gücenik,
    inanıyorum ki;
    hasretle yüreğim her sızladıkça,
    bir göğüs kafesi gibi açılacaksınız,
    bugün yarın sımsıcak…

    değil mi ki,
    yalnızca sonsuza susuzdur bu,
    lebkuchen aşk…
    ah

  • kazık yemek23.04.2026 - 04:54

  • hayatın anlamı23.04.2026 - 04:49

  • Akılsız başın zahmetini (cezasını) ayaklar çeker.23.04.2026 - 04:43

  • eğreti gelin23.04.2026 - 04:33

  • Değme mümin'in kalbine,23.04.2026 - 04:31

  • Kadın İsterse23.04.2026 - 04:18

  • gizemli yapıtlar23.04.2026 - 04:13

  • Benim için üzülme23.04.2026 - 03:23