Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sana seslenmiyorum artık, kendime konuşuyorum.
Unutamamak bir zaaf değil, yarım kalmışlığın hatırası.
Her şey yaşandığı kadar değerliydi
fazlası hayal, azı inkâr olurdu.
Sen hayatımdan çıktın, benden geçmedin.
Bazı insanlar kalmak için değil, iz bırakmak için gelirmiş.
Ben seni unutmadım; sevgini doğru yere koydum.

İçimde susarak güçlenen bir yorgunluk,
konuşursa dağılacak bir sabır var.
Neşeyi aceleyle tüketmiyorum,
hüznü de inkâr etmiyorum.
Hayatla aramda ince bir mesafe bıraktım;
ne çok yakınım kırılacak kadar,
ne çok uzağım vazgeçecek kadar.
Bugün ruh hâlim; kabullenişle direniş arasında, sessiz ama uyanık.

?si=6Nznskpy1VjSxJRW

İnsanlar en çok, kendilerinde bastırdıkları özelliklerden rahatsız olur.
Tahammülsüzlük çoğu zaman aynadır.

Şükür ile sabır arasında bir yerdeyim.
Zaten nasıllık geçici, izler kalıcı.. şimdilik ayaktayım.

Sorular var, ilgisi yok..

Sen nasılsın?

.

BİR BILEN ' de aşk' ın bencillik olduğunu anlatıyor.
Aşk işte, her içine düşen başka renge bulanıyor.
Başkalaşıyor. Kimi yokluğunda yok oluyor, kimi orda olduğunu göremiyor.

Sonra dedim ki;
İnsan her kaybedişte eksilmez,
Bazen fazlalıklarından kurtulur.

.

Sonra dedim ki, neden insanlar videolarını, video paylaşacakları başlıklar altında paylaşmıyor da, hep konu ile alakasız yerlerde paylaşıyorlar acaba..

Düşünüyorum, Düşünüyorum, Düşünüyorum...

Sen nasılsın?

İçimde ölen binlerce sevinç tohumlarının suni sancılarından yeni benler yaratıp,
Mezarlıklarında büyüyorum.
Tüm topladıklarım yar bildiğim yabancı tarafından dağıtılıyor.
Ve gömüyorum hepsini usulca.
İyi degilim deyip ağlamak istediğim bir omzu bulamamak mı daha çok acıtıyor içimi
Acım mı
Kestiremiyorum...

Sonra dedim ki,

İnsanlar niye ait oldukları başlıklara göre paylaşımlarını yapamıyorlar.
Başlık okumayı mı bilmiyorlar acaba....