Kültür Sanat Edebiyat Şiir

O güzel insan, alıp başını gitti... :((

"Yetişin nefesim bitiyor,
Yetişin bana kuşlar..
Ya özgürlük adına
Ya da sevda hatırına..."



?si=FrONKWkRR3fYaUBJ

Mektuba "kuş" diyorlar.
Nasıl taşır peki, bir kuş,
Bin uçak dolusu sevgimi benim?

Ç/Alıntı

:))

Ömür dediğimiz nedir ki ?
Çay bardakta,
Soğuyana dek geçen zaman.
Çayınız bardakta soğumadan,
Tadıyla için hayatı.
Soğutmadan sevgileri,
Soğutmadan sevdaları,
Soğutmadan dostlukları,
Yaşayın doyasıya.
Seviyorsanız, koşun ardından
Beş dakika bile duracak zaman yok.
Kırmadan, incitmeden
Sevin İnsanı,
Kırmaya zaman yok.
Çayınız bardakta soğumadan,
İçin çayınızı ,hayat geçiyor
Yaşamamak yüreklere zarar..

Can Yücel

Kalbim,
ölü mevsimler gibisin
bir şeyin görünmeyen iyi yanları gibi.
ama bitti mevsim,
bir başka yolcu yok sana
fark etmez gibisin...

Kalbim,
demir masanın küfü, örtünün yırtığı
camın kırığı, patlayan freni hayatımın
kalbim, anla, bitti mevsim
bir başka yolcu yok sana...

Birhan Keskin


?si=35woN5fi59UXpjGS

Küsmek nedir, bilir misin?
Küsmek dürüstlüktür...
Çocukçadır ve ondan dolayı
Saftır, yalansızdır.
Küsmek; Seni seviyorumdur.
Vazgeçememektir.
Kızdım ama hala buradayımdır,
Gitmiyorumdur, gidemiyorumdur.
Küsmek; nazlanmaktır, yakın bulmaktır,
Benim için değerlisindir
Küsmek; sevdiğini söyle demektir
Hadi anla, demektir
Küsmek; umuttur,
Acabaları bitirmektir, emin olmaktır.

Yani, diyeceğim o ki:
Ben Sana Küstüm!

Nazım Hikmet

:))

Dostluk, birikmektir..
Biriktirmektir damla damla...


?si=yuPRtgOc6-kaWryQ

Bazı insanlar, kendimizi dürüstçe yaşadığımız zaman, diğerlerinin bu 'açık'tan yararlanarak bizi devirmeye çalışacakları görüşünü savunurlar. Oysa bir insan, ancak kendi içinde devrikse başkaları tarafından devrilebilir...

Engin Geçtan


Sevgiyle, duruşu güzel kadın :))

Dün yürürken, rüzgarın alıp getirdiği siyah beyaz fotoğraflar düştü yoluma. Etrafa bakınınca yakınlardaki bir çöpe atılmış, sonra dağılmış onlarca fotoğraf gördüm.
Genç, yaşlı, çocuk, bebek, kadın, erkek .. Düğün, nişan, okul, hastane, mezuniyet anıları.. Bir koli içinde yıllarca özenle saklanmışlar. Şimdi vazgeçilen o fotoğraflar, kağıt toplayıcılar için bir çöpün yanına bırakılmışlar. Rüzgar da sağa sola savurup duruyor, renkleri içine hapsolmuş özgür ruhlu bu fotoğrafları.

Hüzünlendim... Çünkü bu "anı hazinesi sandığı"nı bir ömür boyu saklayan insanlar büyük olasılıkla artık hayatta değildi. Ve yine büyük olasılıkla yakınları bu "eski" eşyalardan kurtulmayı seçmişti. Boğazım düğümlendi bunları düşününce. "Öbür yarısını arayan yırtık fotoğraflar" gibi hissettim kendimi sebepsizce...

Elle dokunulacak kaç fotoğraf kaldı ki sandıklarda? Dijital çağda fotoğraflar bile ruhsuz, filtreli, yapay... Duvardan indirildi çerçeveli fotoğraflar ve minicik bir usb içine hapsedildi. Oysa onlar, bir dönemin, özlemlerin, mutlulukların, bireysel d/evrimlerin şahidiydi..


?si=_mQNK7XE0hYD-_wJ

Bir adım uzakta,
Belki kilometrelerce yakındayım.
Yazarının bile okumadığı o ya/saklı kitapta
Yazılmamış şiirin son mısrasındayım.
Şarkılardaki hüzünde,
Bir çocuğun umut dolu yüzündeyim.
Güneşin sıcağında,
En çok sevdiğin türkünün nakaratındayım...
Y/Anında, yörende,
Köşe bucağındayım.
Yüreğinde, yani zulandayım...


G. MELEK


?si=nfy3p9vTPSmJxySO

Birini özlemek, onu görmediğiniz zamanın uzunluğuyla değil, onunla birlikte yapmak istediğiniz şeylerin çokluğuyla ilgilidir...

Turgut Uyar


?si=83RxwvwYG5arUP_W

Bazen, çok kötü bir olay, çok iyi bir şeyin başlangıcı olur. O kadar güzel olur ki, o kötü/lük bile anlamını yitirir. O kadar güzel olur ki bazen, kötüye bile gülümsersiniz...

Bizi biz yapan acı/tatlı her anıya, bunlara vesile olanlara teşekkürler...

Sevgiyle...