Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Aziz Nesin 11 yaşında hafızdı, Kuran'ı ezbere biliyordu ve sağlam bir din eğitimi almıştı...

1935'de Kuleli Askeri Lisesini, 1937'de Ankara'da Harp Okulunu bitirip asteğmen oldu, üsteğmen rütbesindeyken "görev ve yetkisini kötüye kullandığı.." suçlamasıyla askerlikten uzaklaştırıldı...
Çünkü ordu malzemesini ihtiyacı olan bir köylüye vermişti.

12 Ağustos 1947'de 10 ay ağır hapis ve 3 ay 10 gün de Bursa'da "emniyet-i umumiye nezareti" altında bulundurulma cezasına çarptırıldı...

Çok aç kaldı, hatta Bursa'ya sürgüne gönderildiğinde geceleri çöp karıştırıp sebze meyve bulmaya çalıştığı zamanlar bile oldu, bir zaman geldi dünyanın en çok kazanan yazarları arasına girdi.

Hiç çalmadı, hiç arabası olmadı...

Şehirde bir minibüs ya da bir belediye otobüsünde görebilirdiniz onu...

Yaşadığı süre içerisinde yüzlerce çocuğa; yeme, içme, barınma, giyinme, okuma vs. tüm ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde baktı...

Yazdığı kitaplar sayesinde, devletten hiç destek almadan bir vakıf kurdu ve o vakıf halen devam etmekte.

Oğlunun gemisi, uçağı yoktur...

Yetiştirdiği çocuklara hiç bir şekilde tacizde bulunmamıştır, mezarı vakfın bahçesindedir...
Üstünde çocuklar oynasın diye yeri belli değildir.

Zaten iki kişiyiz, ikimizin de elinde mendil olacak şekerim. Asıl ben senin yanında duruyorum :))

Hep halay başı olmak istemişimdir..

:))

Ben söylersem, benden soğursun...
Bunu göze alamam...

Ben halay çekmeyi tercih ederim :))

Efendim?

Bence değil...

Patlıcanın karnını yarıp, sonra doldurunca, bütün sinirlerim alınmış gibi oldu.
Aklımda kimler vardı kimler, karnını yararken patlıcanın...

Kabak tadı verenler, siz nasılsınız?

1 şey
2 şey
3 şey

Sen gittin...
Peki bu bendeki kim?