Sen,
Ayrılıkların kadını oldun
Ben sabahsız gecelerin dilencisi
Kimsenin yokluğu acıtmadı canını
Kimse yürek sancın olamadı
Sen sevmeyi mevsimlerden öğrendin
Döner gecenin silsilesi
Üşür çıplak ayaklar
Yüreğim aç bir yavrunun dudağında ölür
Gecikmiş yarının çocuklarıdır onlar
Her yanıma masum pusular kuran.
Körkütük sarhoş şiirler
Resmini çiziyor eski yanlarımın
Sakallarım ak kâğıdın teni
Düşlerimi sorma
Söyleyemediğim her şeydir.
Sen gideli doğmadım bir daha
Sen gideli doymadım sevdaya
Hasretinden gecelere karıştım
Mutsuzum gel, sevemem bir daha.
Sahipsiz bir köleyim, azad et
Bir portre
Yarısı karanlığın hükmünde
Ve aydınlık
Zikreder acının Tanrısızlığını…
Bozulmuş düşlerin kokusunda teneşir havası
Kalem taşıyor ellerim
İçimde sahipsiz savaşlara mekan bıraktım
Zor, bağını çözmek hayatın
Annemin saçlarına düşerken yüreğim
Kan ve mavi
Doruklara varıyor canım türkülerim.
Büyüyen yangınlarım
Düştü çocuksu dudaklarına
Ah yağmur olasım
Ah rüzgar olasım gelir
Düşüp parçalanmak için
Cennetin en dibinde.
Epeydir bir şarkı
Dilinde gecenin
Koyulaşmış yaralarımdan sızar
Nağmeleri
Satılmış sevdalara yeminler söylendi
Gariptir her kötü geceydi
Çıplak duvar
Bir çivi gibi tek
Paslı
Parmaklarımın arasında şair
Resmini saklıyor
Karanlık mahzenim gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!