Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Anlatılamaz olanı anlamak için çok tehlikeli bir okyanusa dalmayı göze alıyorum.
Yaşama bakmakla özdeş bir eylem benimkisi.
Nietzsche'nin benimkinden daha başka bir yeğleyiş için söylediği ''sen uçuruma bakarsın uçurum da sana bakar'' sözünü anımsıyorum.
Haklı da... Biraz da bakmayla ilintili bir şey bu.
Ya şiir ?
Dalmayı göze aldığım o okyanustan ya da insana ve yaşama bakan o uçurumdan ayrıksı olmadığına inanıyorum şiirin.

''...defol!"

içinde bulunduğumuz yüzyılla uyumlu olmadığımızı kanıtlamaya bu nefret sözcüğü tek başına yetiyor.

İnsandan insana en kestirmeden giden bir söz!

Çivisi çıkmış bir yurtta mı yaşıyoruz,diye soruyorum kendime.Avunmak için mi yoksa kendimi kandırmak için mi; ne ise işte ‘hayır!’ diyorum.
Olmuyor.
Yüz yüze kaldığımız başka bir sorun gelip gündeme oturuyor. Peşinden gelecek sorunlar sırasını bekliyor…
‘Az sonra’lara koşullandık toplum olarak.
Bu ‘Yeni Türkiye’ gerçeğinin pusulası yok!
Etkisi ve çapı değişiklik gösteren;ama yurttaş olarak her birimizi sarsmakla kalmayıp derinden yaralayan olaylar…

‘’Hayranlıkla baktığımız o iyi tablolar, fotoğraflar karikatürler , yontular ; büyük beğenilerle okuduğumuz yazın yapıtları ; bulunduğumuz evrenden bizi çekip beyaz perdesine çağıran sinema filmleri ; sahnelerinden savrulan tozlarını yuttuğumuz tiyatrolar olmasaydı zevksiz, daha kaba, daha anlayışsız , dar görüşlü ; daha çabuk boyun eğen , eleştiriler karşısında daha sabırsız insanlar olurduk.
Mario Vargas LIosa’nın salt kitaplar üzerinden yaptığı savlayışı ,sayfama taşıdığım bu görselle karşılaşınca sanatın işlevine ve gücüne bir kez daha inandım.
Ruhun yengisi sanat olmadan olası mıdır ?

Günaydın Dostlarım,
2021 yılının yarılandığı bir günde giriyoruz bayrama.
Ne var ki yarım yaşıyoruz günleri.Her şey yarım kalıyor.
Yaşam da ,sevdalar da tümlenmeden sürüp gidiyor.Bir sevincin kıyısından kenarından tam da yakaladık derken,diyetine değgin bir fatura ile karılaşıyoruz.
Kendimize gelemiyoruz bir türlü.

Toplumsal yaşamımızda ve sosyal iletişimlerimizde esen gürültünün daha da yoğunlaştığı bir süreçten geçiyoruz ulus olarak.
Gündem dakika başı değişiyor. Umberto ECO’nun ‘’ Dünya kocaman bir olasılıklar yumağıdır’’ sözü yurdumuzda estirilen havayı daha da somutlayıcı nitelikte.
Kendi istencini değil yaşama geçirmek, kendi sözünü oluşturmak bile insanımız için kaygı verici karşılıklarla dolu.
Yaşam bizi farklı varoluşlara ( estetik, etik, dinsel ) taşıyan seçimlerimizden oluşmaktadır, diyen Kierkegaard bu topraklarda olan bitenden haberi olsaydı sanıyorum bu tümcenin eylemi olumsuz yapıda biçimlenirdi.
Yaşam geriye sarılmak mı isteniyor bu kadim topraklarda? Görüntü öyle.
Oynanan bu büyük ölçekli oyunun bir parçasıyız her birimiz.

8 OCAK 2023 F...

"Diyorum ki gizli günler suyun yüzüne çıktığında
gökten gürültü salkımları sarkacak..." ( Necdet Arslan /Arkası Yarın'ın Sonu)
Naçizane bir okur olarak;

Kasım ayının ortaları.Sıradan bir gece.ay ve yıldızlar…
İnişli çıkışlı bir iç çekişle ''yoksa' diye kekeledi.


-Sırası değil şimdi bunların;baksana,eriyor dakikalar! Öyle gelmiyor mu sana da ?

Uzun bir gece daha başlayacakmış buralarda. Günün sıcaklığını ılımanlaştırdı kuzeyden gelen ferah rüzgar. Akşam yaklaşıyor. Elimde hortum,o kökten ötekine. Zaten akşamın tedirginliği, o uzun gecenin birazdan yola çıkacağından dolayı. Bana bunu çiçekler söyledi.


Günler geçip giderken tek derdimiz var : kendimizi var kılmak!
Bir söyleşisinde okumuştum. Şöyle diyordu İlhan DURUSEL :
‘’insan her günün sonunda bir tek cümle yazsa ,bir tek cümle ,o günle ilgili, aklına ne geldiyse ,yani o günle ilgili olmayabilir de ,aklına ne geldiyse bence bambaşka bir dünyada yaşamak mümkün olabilirdi….

akşam minyatür bir konut gibi dikiliyor karşıma. kurşuni su damlıyor çeşmenin oluğundan. bahçe sert ıssızlıkları ağırlıyor.

bir çilli kız sahili adımlıyor.güneş, ince bir yoldan geçerek kayboluyor denizin üstünden.

onu bekliyorum ; gelmiyor. saçlarının örgüsü gibi kıvrılıyor içimde bunalım. Kim dürtüyor beni de iki büklüm oluyorum bilmiyorum.