Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Sol yanın anız anbarı

Bir dolaysız alan
Gel desen bile giremem.Göze alamam.

Şimdi nerden çıktı bu 'niçin'

Biraz kayboluş biraz arayış öykülerinin izi durur bu uzun yolda.

Serim belli düğüm tamam
Kılcal damarlar kireç bağlamış

Bir haraç mezat arayış

Öğrendim,
Sana bir giz olarak kalmak da güzel...
Gitmek,
en ötelere fırlatılan taşın uzaklaşmaşı gibi bir anlammış meğer...

Ama seni hiç anımsamayacağım dersem yalan söylediğime say,inanma.

Sakın gelme
Bu sıralar buzdan farksızım.
Susmasın yalnızlığım
/ışığını arasın gözlerim

Boş ver

Sana yolluyorum sesimi
Şuracıktan,öteye ,içime… tuzsal
Sanki biraz aksak, biraz acı

Hep lanetli oluyor bu arayışlar
Durmadan dışını içine çeviriyor zamanın

Koyuluğu susmuştur karanlığın
Kaybettiklerimizle birlikte yitip gitmiştir gece
Evet,unuttuklarımız vardır dünde kalan
Nasıl yırtıldığını bilmediğimiz an'ların sayfaları vardır.
Közün küle dönüşerek susuşu aha şuradadır
Güneş kendi zembereğini boşaltmak için yeniden iş başı yapmıştır

Kerpetenle çivi
Hıçkırıkla cıva
Emekleyişle hortum

yutkunuşlarını serpin geceye dalgaların

Yokluğunda yarenleşiyorum.

Neyi devşirdiğimi bilsem çıtlatırım.
İlk çıkan menekşeye tutunsam
Karanfildin sen,darılırsın
Samyeli ayaklanır

Çağrım
kütleşti
Şakısız kaldı

Adresin göçtü
Aramak yararsız

Dolaysız ilişkilendirmeler içinse bu sözcükler
Ne tuhaf
.
Gökyüzüne yükseliyor ağaç
Kılcallarındaki öz suyun parselleneceğinden bihaber