Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Tedirginliğim nah şurama
Kışlar durur epeydir
Bir karabasan
Arkamdan hançerler güz telaşıyla

Sıkma kendini öyle

Geceleri almaz yüreğin zorlanacaksın
Sıkışacak şah damarın
Bir sızı dolaşıp duracak koyu ve hırçın
Katlanacaksın

Sabredemem
Ne vakit sesin kısılsa ben kendim olamam
Uzayan kışlara benzer suskunluğun çünkü.

En olmadık zamanlarda bile
Çalacakmışsın gibi gözüm sürekli

83-İŞLEMSEL ÇIKMAZ


Salıncak
Duvardaki akreple yelkovan
Kolların sinir uçlarıma dokunarak

Ne diyeceğini
Gölgenden anlardım
Mavimsi gülüşlerinin ardında gizlediğin
içinden geçenleri

Sana ait olan her şeyi ezberden bilirim

Dilimizde eskiden kalma şarkılar
Biri bitmeden ötekine
Akşamın serinliğinde

Parkta ,yanık kestane kokuları arasında
Isıtarak aylardır yalnız kalan ellerimizi

Biliyor musun
En aykırı düşlerimle seni seyre daldım…
İsrâfil Sûr’a üfleyip işini bitirinceye kadar
Biz bizeyiz.

Donmuş bir ırmağa dönüşüyorum
Kıvrılarak uzuyor uzuyor ve çatlayıp paramparça oluyor gecenin bir yerinde yalnızlığım
Yanıp yanıp sönüyor kentin ışıkları
Bir yolcu geri dönmemek üzere kaçıp gidiyor otogardan
Dilimde şeffaf ağırlaşmalar,
yüreğimde sapık teklemeler var

Vurulup gidilen yollardan biri
Desem ki sekizinci günü Ağustosun
Çemberin rotasından çıktığı an
Gerildiği yerden fırlaması okun
İklim böyle değişir
Gelir dayanır güz

Gül yüzünde parlaklığın
Ilgıt ılgıt yayla ferahlığıdır
Kuşlukla birlikte en ötelere,
Seke seke vururuz hayıtlara doğru

Zamanı her sabah bizimle kurar güneş