Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

gökte dolaşan en korkak yıldız
utangaç mı utangaç
of gece of…


kendini geriyor kasnak

Merhaba Dostlarım.
Nasılsınız?
Bir şeyler söylemeye geldim sizlere.
Şiirle başlayalım ve onun üzerinden sürdürelim:
‘’Suyunda denizleri bulduğum
bilmediğim yerlerimdeki sancı..

İlkin yokluğun içinde dolaştığını
Kavrarsınız akreple yelkovanın
Ayak basılmadık yerlerde aradığınız
Gül kurusu melankoliler
Kötülük tarlalarında durduk yere linç edilmiştir
Bilemezsiniz

Uçakların kalkış saatleri başka
Bir yarına ertelenmiştir.
Köşedeki baba direği şikayetçi değil bundan

Kime ait olduğunu anımsayamadığım sözler var bavulumda
Onları nereye taşıyacağımı

Yılgı giderek ölümcüllüğe yürüyor
Kapıların tümü ardına değin açıktır

Sessiz harflerimiz sayrılanmıştır
Utançtan arınmaksızın
Tıkanan sirkülasyonun ortasında

Merhaba Dostlarım,

Cahit Sıtkı TARANCI’yı anımsıyorum.ABBAS adlı şiirinde:

‘’…
Akşam diyordun işte oldu akşam…’’ demiyor muydu?

Vazgeçilmezliğini zamana teslim ederim
Şalların desenlerini verir yüzündeki kırmızılar
Doruklarını yükseltirsin durmadan aşkın
Senden başka kimseler açamaz kilidini dudaklarımın

İçimdeki kalabalıklar tükenir sen yüreğime girince

Geceleyin
Bir galaksiden ötekine gidip geliyor eloğlu...

Geceleyin
Bir kepçeyi,bir çöp kamyonunu övdükçe övüyor Gülün oğlu...

Korkuları tazelendikçe üveyiklerin
Bağımlılık yapmaz oldu devingenlikler

Atardamarın son voltasında boşalınca
Utanmadan kanla yudular kanı

Dolaysız ilişkilendirmeler içinse bu sözcükler
Ne tuhaf.

Gökyüzüne yükseliyor ağaç
Dallarında yürüyen özsunun parselleneceğinden bihaber