Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Adını unutturma bize
Söyleyemediğimize say mumun telaşını
Betonu ve demiri üşütür yel
Nicedir sevdaları yırta yırta tükeniyor seyir defterlerimiz
Taşın üstündeki kınaya hüznünü bırakmasan olmazdı sanki
Karanlıkların arşınlandığı dehlizlerdeyiz

Bu yaz aşk bizde konaklayacaktı.
Yitirmedik zamanı
Sırtlanıp çöplüklere boşalttık kalp burukluğunu

Daha gür anımsadık toyluğumuzun
Boy boy aşan ağırlığını

Ayrık sevinçler olmalı
Büyür sevgiler dağlaşarak çağlara
Gereksiniriz başka şeylere mutlaka…


…Bir çıra tutuşturulur ısınmak için ama üşürüz

Akşam,erkenden indirdi perdelerini buralarda.Nusaybin,kendi macerasını yaşamak üzere bir kez daha sustu.Simsiyah ortalık.Gecenin içine hiç alışık olmadığımız sesler düşüyor, ne ki beklediğimiz sesler değil bunlar.Çünkü bir süre daha yüzleşeceğiz bu gerçeklerle..
Keşke bu akşam yazısını aşağıdaki görselde sessiz sedasız duran evde yazıyor olsaydım.Ötelerden gelip kıyıya yanaşan seslerle buluşabilseydim.
Güçlü bir düş,değil mi benimkisi…
Kimileyin bir ses bekleriz; değişmek isteriz o sözcükleri duyunca.P.ONAY’ın şiirinde olduğu gibi.O zaman kendi sesimiz duyduğumuz seslere karışır:
‘’sesin sesime düştü
seslendin / ses verdim

İçine ilk kez düşülen oyunlardan biri miydi
Şarampol sırtlarındaki kesik taşlar mıydı
Sürülse kentin son izleri şeyler kendi olmaktan çıksa mıydı
Görünmese miydi tablolardaki yapmacık bakışlar

Ya çukur aynalar derinleşirse

Malzemeleri şöyle Tatlım

Birazcık....bir iki...yarım...
karabiberle kaya tuzu
Dalyan köftesi değil ama

Nedir mi aitlik

Tutkuları kendine çeken şarapların
Kışkırtıcılığı içinde boylu boyunca uzanan
etrüsklü dilberin uykusuzluğudur
Gök gürültülü sancılarıdır

Tuz ruhu dökülüp üstüne
Çitilenebilir mi bu sensizlikler
Sahi sınanmalı mı bir kez olsun
Ne dersin?
Elini şip tut
İlkin sen açacaksın kutuyu...

Gözümün yaşı hançerleniyor
Ötelerden gelen o sesle
Çünkü
Birden antikaya dönüşüyor her şey
Yankısını tanımaz olan son nefesle

Herhangi bir masal sonlanınca
Bizden birisi bilirsin, çıkar kerevetine
Amorion kentinin ardına değin
Şenlenir kapıları

Öyledir,bir kez daha kendi toprağına dönmez