Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Özlemek ve terk edilmek kıskacında
Bir yaşam
Son kartı sürer gibi

Kaybedebiliyorsun kazanacağım,derken
Elinde olmuyor bazen

Şarap vurgunu bir bahar gecesi
Gelir bulur beni
Çürük koyu renkler

Sahi nerdeyim,nasılım,ne zamanım
Bir elimde avuntular bir elimde kapalı yollar

Çakmak taşı
İle
Kav

ilk salisede
Altüst

Geçenlerdeydi.Kiminle yalnızsın dedi.Taş ocağına
Benzetmiş olacak ki dudaklarımı sordu.Odamın
Duvarlarında uykusuzluklarım var.Uykusuzluklarımın nabzında
Senden başka biri atamaz. Hem de bu aralar sürekli tosladığım
Duraklar bir bir yıkılıp kaybolurken

..........................................................O.Ç'ya....
1
Dikiz aynalarını ayarlayıp
Farları yakınız
İlkin kısaları yerine göre uzunları
Yol çizgileri biraz silik

Yaklaşma kırılır, yönlerini bulur parçacıklar sürgünler düşer yüzümüze kristalden
Alaturka yaşamlardan yenisi ki kızgın,içimizden kopan her yaprak takvimden değildir
Sesimiz tanınmayan künyelerdir bozkırın üstünde dolaşıp duran
Ve beyazın eline yüzüne griyi bulaştıran

Etna'nın ucundaki büyük kor gibi duyumsarız kendimizi

Gülüşüne takılır gözlerim
Gülüşünde durur inci inci
Gülüşünle yar eyle beni

Yüreğine akarım çavlan çavlan
Yüreğinde köpüren ateşli su

Daha ötelere götürme ışığı
Daha da karanlığa giriyor o zaman yüzüm

Küskün bir deniz gibi duruyor
Gözlerin gözlerimde
Dalga sessizlikleri içinde kalıyor kirpiklerin

Derken
Donuk bitkin ürpertilerle dolu
Dalga dalga bir ses
Yayılıyor

O ağır hırıltıyı dinliyor mu benimle birlikte gece

Sen olmadığın zamanlarda
Nedir ki o kenti özlemek
Niyedir ki
Deliler gibi yollara düşmek
Niyedir