Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

taşladım binlerce kez nefesini
bileğime vura vura şefkatin


….dikenlerin yurdu yoktur
Sıçrar ötelerde birikir orman olur

hani nerede o sürüklenişlerimiz
kıvrıla kıvrıla,ne yana akıyorduk
derelerin kıyısı sıra
bilseydik

karların eriyişine tanıktı

Kumsalda bozulduğu sırada adlarımız
Uyanıyoruz öteki uykular gözlerken bizi
Kocaman bir düş işte
Düştüğümüz anda buharlaşıveren..

Biliyor musun

Öyle ırıyorsun ki
Göklerden yağmur yerine kar yerine
Ayrılığın mızrakları yağıyor
Her mızrak fena saplanıyor bedenime

Banket kenarında aşısız bir yeşil
Yol çizgilerinde suspus zaman
Her soğuk bir öncekinden acınası
Bozkır arsız adımlara hasret
Toptancı kepenklerinin ve parkların,o izinle
tıkır tıkır işleyecek gülüşmeleri

Bu ceviz böyle saklanmazdı
Korkmasa birinden girmezdi çalı dibine.
Geçirmezdi gecenin soğuğunu
Çatlak kabuğundan tenine

Kirpi ne dolaşıp duruyorsun bakayım sen ortalıkta

hiç ayırdında olmadım
görmedim duymadım duyumsamadım geldiğini


senin adımların ince işçilik her gölgen düşsel delta
kokun yüzümde bir güz çınlayışı

//*YANARDAĞLAR….


Zifiri karanlığı geceden aşırıp gelenler var
Yıldızların gözlerini bağlayanlar var
Zamanı santim santim geri sarmaya çalışanlar var

ellerin eninde sonunda dokunur ateşe
damlaları dizerek kocaman bir okyanus yapar.


yer aç bana gözlerindeki parlaklıktan
orada şiirler yontarım ,seyret göz ucuyla ötelerden

n'olur,
çevrimini tamamlama ey imge.
yaşam çekilmez olmaz mı öksüz bırakırsan...