Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Yüreğim kapalı kutu
kontrol anlamlar tıkıştırılan
bir oda
perdesiz

Soyut bir şehrin en izbe

Senden yerine koymanı istiyoruz
bazı şeyleri
Yeniden yerine koymanı

Yaşama sevincimizi barışı

Eteklerin her an suya değercesine
Salına salına çıkıp gelmeliydin

Nicedir süren özlemler
Şıp diye tükenmeliydi

Her birimiz için derin bir kuyudur geçmişte bırakılan yıllar.
Sokağa çıktığımız ilk günden şimdi’ye uzanan o şeritte neler kayıtlı değildir ki!
Çocukluğumuzu geçirdiğimiz köyler, ilçeler ya da şehirler; oralardaki ekonomik, siyasal,sosyal koşullar, ailemizde yaşadığımız acı ya da tatlı olaylar, insanın duyarlık derecesine ve algılayışına göre, o derin kuyular daha da derinleşir daha da büyür. Unutulur mu hiç yaşananlar?
O derin kuyunun en gizemli, en köhne yerinden gün yüzüne çıkmaya can atar. Hiç beklemediğimiz bir anda bir olayla ya da imgeyle usumuza geliverir saklananlar. Ertesinde bunca olayın yıllarca içimizde nasıl saklı kaldığına kendimiz bile şaşarız.
Kendi dilinizden neler neler saklıyorsunuz kim bilir.
Kimileyin; o derinliklerin en koyu dehlizlerinde bekleyen olaylar günlük yaşamımızı da etkiler, ruhsal evrenimizde sarsıntılar yaratarak bizi çok değişik noktalara doğru sürükleyebilir. İşte öyle zamanlarda kimi insan yoğun acılar yaşarken, kimi insan da sanat yoluyla onlardan kurtulma savaşı verir.

varsın,yaşıyorsun işte
İz bırakıyorsun geçtiğin yerlere gölgelerinden.
sokulmaya çalışa çalışa varmak yaşama/yarınlara
düşlerini kurduğun o geleceğe…

n’oldu diye sormak yok

erbaa'da yeşil bağlar , niksar'da mavi su...
göklerde sarı durgunluk...
aynı evler çağırıyor bizi
kızılla gölgelerin buluştuğu yere gel.
ben, uslanmaz bir palet , sen,yürüyüp giden bir fırça

kaybettiğimde seni
utanır ağustos,düşer yapraklar,eğilir şehir
dümdüz sonsuzlukta yönsüzleşir şiir

sonra…harfleri unutursun uykularda

Sen korkulardan ırak yaşa diye
Cehennemin dibine saldım bu mor yarasayı
Böyle de tekin olur yaşamak…
Uzlaştık nasıl olsa
Bir iki kadeh yersizlik yudumluyorum
Alıp başını giden sevgisizlik yol arkadaşım

------------------- uzaklar da bitti

.
yitip gider umut

Seninle biz
Kaf dağının iki ayrı eteğinden
Uzatarak kollarımızı binlerce kez kucaklarız
birbirimizi

Oysa oranın bir yanında koca şehir