Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

geçmesen de
anımsarım buralardan adımlarını
ilkyazdan kalma bir gülün kokusudur
şimdi belleğimden süzülen

üçüncü sürükleniş de geldi geçti
yine kendime yasağım
kendime tamamlayamadığım akıştayım bu akşam


oysa sen varlık nedenisin tüm zamanların

Roni Margulies’i anımsattınız bana :
‘’Neler mi geçti içimden
Hiç,ne geçebilir ki
Aynadaki ilk kişiyim ben ama,
Hiçmişiz,dedim
Hiçmişiz…’’

O şiiri tütsüleyen esrarengiz bir çıradır gözlerin.
Kelepçe vurma harflerime
Unutup gider seni nasıl olsa onlar.

Ocak senin olsun kor senin olsun
duman senin,kül senin olsun

Sus tutulması
Yoksul bir iniltinin peşi sıra

Ah bu kadim gece
Onlarca yıl gibi, anlatılmaz toylukta

düşsel somutların
sözünü eskitmişim çoktandır


mavi,o gözlere perdelerini indirmiştir
aralama,göktaşlarını yudumlayamaz gölge

mutlu olacaktır bu şiir
sen hiç yoktan bir tutam güldükçe

frezyalar kıskanır eteklerinden
sıyrılan ateşi.
yakamoz ve sedir kokusu,ıhlamuru

yönünü değiştiriyorsun
bir başka yana evriliyor adımların
nedenini çözebilsem

çok sevildiğini biliyorsun
sahiplenildiğini

kuraldışı yaz akşamı
gölgeleri düşüyor bulutların masaya
kırlangıçlar öteki kuşlar karanlığın ardına uçuyorlar

bana bir şeyler söylüyorsun usulca

Uyandıran neyin yumruğu
Derin nöbetlerin dişlilerinde,keskin
Yansıdığı kırık camdan uzanır
öteki noktaya esmer öfke